فرمود : ميان اين جماعت كداماند كه در اين ملّت با تو موافقت دارند ؟
گفت : همه با من متفّقاند و شافعى را امام و مقتدا مىدانند الّا حسّان بن غيث كه مالكى است .
سلطان گفت : اى شافعى تو به اجماع قايل شدى و به قياس عمل مىكنى ؟
گفت : بلى ، يابن صاحب الامر !
سلطان خواست او را از تلاطم طوفان شقاوت و مخالفت نجات دهد و به ساحل سعادت هدايت رساند . فرمود : يا شافعى ! آيهء مباهله را خواندهاى و ياد دارى ؟
گفت : بلى ، يابن صاحب الامر !
فرمود : كدام است ؟
گفت :
فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ
« 1 » .
فرمود : تو را به خدا قسم مىدهم بگو كه مراد پروردگار و رسول مختار ، از اين ابنا و نسا و انفس چه كسانى هستند ؟
روزبهان خاموش شد .
سلطان فرمود : تو را به خدا قسم مىدهم در سلك اصحاب كسا به غير از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و على مرتضى عليه السّلام ، فاطمه سيدة النساء عليها السّلام ، حسن مجتبى عليه السّلام و حسين الشهيد عليه السّلام به كربلا ، كس ديگرى بود ؟
روزبهان گفت : لا ، يابن صاحب الامر !
فرمود : لم ينزل هذه الايه الّا منهم و لا خصّ بها سواهم ؛ به خدا سوگند ! اين آيهء شريفه ، در شأن عالى ايشان نازل شد و اين شرف و فضيلت مخصوص ايشان است نه ديگران . سپس فرمود : يا شافعى ! قسم بر تو باد ! آيا حضرت سبحانى هركس را از رجس معاصى و لوث مناهى پاك گردانيده ، طهارت و عصمت او به نصّ كتاب ربّ الارباب ثابت شده ، اهل ضلال مىتوانند به كمال او نقصى رسانند ؟
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 61 .