بحار الانوار « 1 » ، اين جواب از علّامه مجلسى است ، كما لا يخفى .
[ جواب سوم ] 3 ياقوتة
جواب سوّم : چيزى است كه در قصّهء جزيرهء خضرا معلوم مىشود . گذشت كه زين الدين على بن فاضل به سيّد شمس الدين عرض كرد : اى سيّد من ! ما احاديثى از مشايخ خود از صاحب الامر عليه السّلام روايت كرديم كه آن حضرت فرمود : هركس در غيبت كبرا بگويد مرا ديده به تحقيق ، دروغ گفته ، پس با اين ، چگونه در ميان شما كسى هست كه مىگويد من آن حضرت را ديدهام ؟
گفت : راست مىگويى ! آن حضرت اين سخن را در آن زمان به سبب بسيارى دشمنان از اهل بيت خود و غير ايشان از فراعنهء زمان از خلفاى بنى عباس فرموده ، حتّى شيعيان در آن زمان يكديگر را از ذكر احوال آن جناب منع مىكردند ، اكنون زمان طول كشيده و دشمنان از او مأيوس گرديدند ؛ بلاد ما از آن ظالمان و ظلم ايشان دور است و به بركت آن جناب ، دشمنان نمىتوانند به ما برسند . . . ، الخ .
اين وجه كه سيّد فرمود ، در اكثر بلاد اولياى آن جناب عليه السّلام جارى است .
[ جواب چهارم ] 4 ياقوتة
جواب چهارم : چيزى است كه علّامه طباطبايى بحر العلوم رحمهم اللّه در رجال خود ، در ترجمهء شيخ مفيد ، بعد از توقيعات مشهور كه سابقا ذكر شد ، به اين عبارت فرموده : در امر آنها به سبب وقوع آنها در غيبت كبرا و جهالت شخصى كه اين توقيعات را رسانده و دعوى مشاهده از او اشكال مىرود كه بعد از غيبت صغرا منافى است و دفع اين اشكال ممكن است به احتمال حصول علم به سبب دلالت قراين و مشتمل بودن
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 151 .