الطاهرين و اولاده المعصومين الاف تحقيه و ثنا - ظاهر گرديده كه از طوس تا به بغداد را مدّت سه ساعت پيمودهاند ، مسرور شده ، شكرگزارى نمودند .
اين ناچيز گويد : در اين مقام اشاره به دو امر لازم است :
امر اوّل : اين قسم از الطاف و عنايات از ائمّهء معصومين - عليهم افضل الصلاة و اكمل التحيّات - نسبت به عامّة بريّات و خصوصا دربارهء معتقدين به امامت آن بزرگوار كه بهترين اعتقادات است ، غريب و عجيب نيست ، على الخصوص دربارهء اهل بحرين ؛ چون ايشان در ولاى آن بزرگواران صادقى بلامين هستند و اين قسم موهبت ، دربارهء اهل آن ديار چه بعدى دارد ، حال آنكه اوّل آن خاك ، خاكى شريف است و تربتى منيف است .
شاهد بر مدّعى ، چيزى است كه سيّد جليل معاصر در كتاب مستطاب روضات الجنّات در ترجمهء شيخ حسين بن شيخ عبد الصمد والد ماجد شيخنا البهايى ذكر نموده كه آن مرحوم از ديار عجم به مكّهء معظّمه مشرّف شد و اراده نمود در آن مكان شريف ، مجاورت اختيار كند .
شبى در خواب ديد گويا قيامت برپا شده و از جانب بارى تعالى امر شد زمين بحرين با آنچه در آن هست ، برداشته ، ميان بهشت بگذارند . چون اين خواب را ديد ، از مجاورت مكّه منصرف شده ، به بحرين آمد و آنجا توقّف نمود تا به جوار ايزدى پيوست ، قبر او در مصلّا كه از قراى بحرين است ، از معاريف قبور است كه ساكنين آن اطراف از آن ، تيمّن و تبرّك مىجويند .
ايضا در كتاب مذكور آمده : در اوقاتى كه والد شيخ بهايى در بحرين بود به شيخ بهايى نوشت اگر دنيا مىخواهى ، به هند برو تا دنيايت نيكو شود و اگر آخرت را مىخواهى ، نزد ما به بحرين بيا و اگرنه دنيا خواهى نه آخرت ، در عجم توقّف نما و بيرون ميا !
دوم در سادهلوحى و قلب صافى ، ضرب المثل ، بلكه در اتّصاف به اين وصف بى بدلاند و چه فوايد عظيم و عوايد جسيم كه بر اين صفت مترتّب است .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 561
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٥٦١