شخص بعينه بالاى سر مطهّر ايستاده و مشغول سلام يا دعا بود ، به جانب او شتافتم ، اجتماع زوّار مانع گرديد از اينكه خود را زود به او برسانم ؛ گويا در اعضاى خود هم فتورى از حركت و سرعت مشاهده نمودم ، بالاخره بعد از حركت و وصول به بالاى سر ، او را نديدم و بعد از سير حرم ، ساير اماكن ، مواضع حرم شريف و ملحقات آن براى يافتن ، مأيوس برگشتم .
[ يكى از زوار امام رضا ( ع ) ] 23 ياقوتة
مكاشفهء جماعتى از زوّار مشهد ثامن الائمّه ، على بن موسى الرضا عليه السّلام است كه از اهل بحرين بودهاند .
ايضا ، معاصر عراقى مذكور در معجزهء ششم ، از فصل چهارم خاتمهء كتاب دار السلام مزبور ، نقل نموده : معجزهاى است كه در فرهنگ روز پنجشنبهء يازدهم رمضان هزار و دويست و نود و هشت هجرى دولت عليّهء ايران ثبت و ضبط شده و صورت آن ، اين است : جناب ميرزّا محمد على صاحب ، ناظر سابق پستخانههاى ضلع كراچى كه چند سال در بصره بودند و اكنون در كاظمين توطّن دارند ؛ شرح اين معجزهء شريفه را بدين تفصيل نگاشته بودند : چند نفر از اهل بحرين با عيال خود به زيارت روضهء مطهّرهء امام رضا عليه السّلام ، به مشهد مقدّس رفته بودند و هشت ماه آنجا بودند و خرجى و زاد راه شدن بالمرّه تمام شده بود و در آنجا از هركسى براى خرج راه و مراجعت به كاظمين ، التماس قرضى و خرج راه كردند ، كسى اجابت نكرد ، تا آنكه از عدم خرجى و بىقوتى و نبودن ما يحتاج به كلّى مستأصل شده ، هر روز به روضهء منوّرهء امام رضا عليه السّلام رفته ، استغاثه مىكردند .
روز چهاردهم ماه رجب به وقت ظهر ، شخصى نزد ايشان آمده ، اظهار نمود من چند رأس قاطر دارم و چون شنيدم شما عزم رفتن به كربلا داريد ، آمدهام اگر در ارادهء خود مصمّم و مهيّا هستيد من عصر ، قاطرهاى خود را براى شما بياورم .