[ ملا محمود عراقى ] 37 ياقوتة
در اين باب است كه عالم جليل و معاصر نبيل المراقى الى درجات الكمال فى اعلى المراقى المرحوم الآقا خوند الملا محمود العراقى مؤلّف كتاب لوامع الفقه و قوامع الاصول و دار السلام فيمن فاز بسلام الامام ، آن حضرت را در غيبت كبرا مىبيند ولى آن بزرگوار را حين تشرّف نمىشناسد . بيان اين قضيه بنابر آنچه در كتاب اخير « 1 » مرقوم نموده ، اين است كه گفته : حقير در اوايل شباب و شايد مقارن سال هزار و دويست و شصت و سه هجرى بود كه در بلد بروجرد در مدرسهء شاهزاده مشغول تحصيل علم بودم و هواى آن بلد چون اعتدالى دارد ، در ايّام عيد نوروز باغات و اراضى آن سبز و خرّم مىگردد و آثار زمستان از برف و برودت هوا زايل مىشود ، لكن دو فرسخ گذشته از شهر به سمت عراق ، بلكه كمتر ، آثار زمستان تا اوّل جوزا غالبا ثابت و برقرار است .
حقير پس از دخول حمل چون هوا را معتدل ديدم و به جهت تفرقهء طلّاب و رسومات عيد نوروز تعطيل بود ، با خود خيال كردم قبر امامزادهء لازم التعظيم ، سهل بن على عليه السّلام را كه در قريهء معروف به آستانه واقع گرديده و از دهات كزاز از محالات عراق است و در هشت فرسخى بروجرد است ، زيارت كنم . جمعى از طلّاب هم بعد از اطّلاع بر اين اراده موافقت كرده ، با كفش و لباسى كه مناسب هواى بروجرد بود ، پياده بيرون آمدند و تا پايهء گردنگاه كه تقريبا در يك فرسخى شهر واقع است آمده ، ميان گردنگاه برف ديده شد و نظر به آنكه برف در كوهستان تا ايّام تابستان هم مىماند ، اعتنايى نكرديم .
چون از گردنه بالا رفتيم ، صحرا را پر از برف ديديم ، لكن چون جادّه كوبيده و آفتاب هم تابيده و مسافت تا مقصود بيش از شش فرسخ نمانده بود ؛ به ملاحظهء اينكه دو فرسخ ديگر را هم در آن روز مىرويم و شب را هم كه شب چهارشنبه بود در بعض
هامش
( 1 ) . دار السلام .