است ، على اىّ حال ، اين طلاقى كه سلطان واقع ساخته ، باطل است ، چرا كه شرايط صحّت آن محقّق نبوده ، زيرا از جملهء آن شرايط ، حضور عدلين است ، آيا سلطان اين طلاق را به محضر دو شاهد عادل كه به طلاق شهادت دهند ، واقع ساخته ؟
سلطان گفت : نه .
علّامه فرمودند : زوجهء شما بر شما حلال و از تحت حبالهء شما بيرون نرفته است .
سپس شروع كرد به مباحثه نمودن با علماى مذاهب اربعه و تمامى آنها را ملزم و مجاب نمود .
سلطان مذكور مذهب تشيّع را اختيار نموده و در تمامى بلاد ايران و قلمرو مملكت خود اعلان داد كه به اسم ائمّهء اثنا عشر خطبه بخوانند و به اسم سامى آن بزرگواران سكّه بر زر بزنند و در كتايب مساجد و مشاهد ، اسامى مباركهء آنها را نقش نمايند . « 1 »
مجلسى اوّل كه ناقل اين قضيّه است ، فرموده : در اصفهان چند موضع از بناهاى زمان شاه خدابنده است كه اسامى ائمّهء اثنا عشر بر كتايب آنها نقش و ثبت است .
از جمله مسجد جامع قديم است كه در سه موضع آن ، اسامى آن بزرگواران ثبت شده است .
از جمله معبد پير مكران در لنجان است .
از جمله معبد شيخ نور الدين نطنزى از عرفاست .
از جمله منا و دار السياده است كه غازان خان برادر شاه خدابنده آنرا احداث نموده و خود سلطان مزبور ، آنرا تمام كرده است .
اشارهء سيّد جليل و متتبّع معاصر نبيل در روضات الجنّات « 2 » بعد از ذكر اين قضيه و نقل آن از شرح فقيه گفته :
و لنعم ما قيل على اثر هذا التفّصيل انّه و لم يكن للعلّامة قدّس سرّه الّا هذه المنقبه لفاق بها على جميع العلماء فخرا و علا قدرا و ذكرا فكيف و مناقبه لا تحصى و اثره
هامش
( 1 ) . قواعد الاحكام ، ج 1 ، ص 112 - 109 ؛ مختلف الشيعه ، ج 1 ، ص 111 - 109 ؛ ارشاد الذهان ، ج 1 ، ص 132 - 130 .
( 2 ) . روضات الجنّات فى احوال العلماء و السماوات ، ج 3 ، ص 40 .