عبقريّهء پنجم [ تشرّف يافتگان در غيبت كبرى ]
در حكايات كسانى است كه در غيبت كبرا در بيدارى ، حضور باهر النّور امام عصر و ناموس الدهر شرفياب گرديدهاند و در حين التشرّف آن بزرگوار را بشخصه و عين ايشان ديدهاند و هنگام ديدن ، آن قلب عالم امكان و امام عالميان را شناختهاند ، در اين عبقريّه ، چند ياقوته است .
[ ابن هشام ] 1 ياقوتة
در اين باب است كه ابن هشام حضرت را در غيبت كبرا ديده و آن بزرگوار را هنگام تشرّف شناخته است .
علّامه مجلسى در بحار الانوار « 1 » از كتاب خرايج « 2 » راوندى و او به اسنادش از ابى القاسم جعفر بن محمد قولويه روايت كرده كه گفت : سال سىصد و سى و هفت هجرى كه اوايل غيبت كبرا بود ، سالى كه قرامطه ، حجر الاسود را از بلاد هجر به سوى بيت اللّه الحرام برگردانده بودند ، به عزم زيارت بيت اللّه وارد بغداد شدم و عمدهء مقصد من ، ديدن كسى بود كه حجر الاسود را بهجايش نصب مىكند ، زيرا در كتابها ديده بودم كه آنرا از جايش كنده ، بيرون برند و پس از آوردن ، حجّت زمان و ولىّ رحمان ، آنرا در جايش نصب مىكند ؛ چنانكه در زمان حجّاج از جايش كنده شد و
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 58 .
( 2 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 1 ، ص 478 - 475 ؛ مدينة المعاجز ، ج 8 ، ص 156 - 154 .