ندانستهاند ، مراد و پيشواى خود قرار مده !
شعر :
من آنچه شرط بلاغ است با تو مىگويم * تو خواه از سخنم پندگير و خواه ملال
اين ناچيز گويد : شناعت اقوال و فضاحت اعمال طايفهء صوفيه ، بيش از عدّ و احصا و خارج از حد استقصاست ، اگر زيادتر از اين بخواهى ، به رسالهء فوائد الكوفيّه في مكائد الصوفيّهء اين حقير رجوع كن .
گر تو را هست ذوق گل چيدن * رو ! تماشاى آن گلستان كن