ديگرى اين علامت را ندارد .
اين از معجزات عظيم حضرت رسالتپناه است كه از وجود آنان خبر دادهاند و در مذمّت ايشان ، سخن را مقرون به اعجاز فرمودهاند كه در حقيقت براى كسى شبههاى در اين كلام معجز نظام نماند و هركس با وجود اين آيهء بيّنه ، انكار نمايد ، به لعنت خدا و نفرين رسول گرفتار شود و آنچه آن حضرت از پشمپوشى فرمودهاند ، منشأ لعن آنها نيست ، بلكه آن جناب به وحى الهى مىدانستهاند كه ايشان شرع آن حضرت را باطل خواهند كرد و در عقايد به كفر و زندقه قايل خواهند شد و در اعمال ترك عبادات الهى به مخترعات بدعتهاى خود عمل نموده ، مردم را از عبادت باز خواهند داشت ، لذا ايشان را لعنت فرموده و اين هيأت و لباس را برايشان ، علامتى بيان فرموده كه به وسيلهء آن شناخته شوند .
اى عزيز اگر عصابهء عصبيّت از ديدهء بصيرت بردارى و به چشم انصاف نظر نمايى ، همين فقره كه در همين حديث شريف وارد است ، در ظهور بطلان طريقهء اين طايفهء مبتدعهء صوفيّه براى تو كافى باشد . با قطع نظر از احاديث بسيارى كه از ائمّهء اطهار عليهم السّلام وارد شده و صريحا و ضمنا بر بطلان اعمال و اطوار و قدح و ذمّ اكابر و مشايخ ايشان دلالت نمايد و از آنكه اكثر قدما و متأخّرين علماى شيعه - رضوان اللّه عليهم - ايشان را مذمّت كردهاند و بسيارى از آنها بر ردّ ايشان كتاب نوشتهاند ؛ مانند على بن بابويه كه بعد از هزار سال ، مردمان بزرگ جسد پاكش را در زمين رى مشاهده كردند و آنرا تازه و بدون نقص ديدند ، او به حضرت صاحب الامر - عجّل اللّه تعالى فرجه - نامه مىنوشته و جوابها به او مىرسيد ، مانند فرزند سعادتمندش ، صدوق محمد بن على بن بابويه و رييس محدّثين شيعه كه به دعاى صاحب الامر - عجّل اللّه فرجه - متولّد شده و در آن دعا او را ولد خير ناميده ، مانند شيخ مفيد كه عماد و ستون مذهب شيعه بوده و اكثر محدّثين و فضلاى نامدار ؛ مثل سيّد مرتضى علم الهدى و شيخ طوسى و غيرهما از شاگردان او بودهاند و از او استفاده نمودند .
حضرت صاحب الامر - عجّل اللّه فرجه - در توقيع رفيع ، او را مدح و برادر خطاب
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 227
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٢٢٧