ابى جعفر هم آنرا به من نقل نمود .
جماعتى از ابى جعفر محمد بن على بن الحسين به من خبر دادند ، او گفته : محمد بن على بن اسود قمى به من خبر داد كه ابى جعفر عمرى براى خود قبر كند و آنرا با چند پارچه تخته درست نمود . در آن حال از او پرسيدم ؛ گفت : براى خلايق اسبابى هست .
بعد از آن ، بار ديگر آنرا پرسيدم . گفت : مأمور شدهام كه براى مرگ مهيّا شوم . دو ماه بعد از اين گفتگو ، به رحمت ايزدى پيوست .
در كتاب كمال الدين از محمد بن على مثل اين را روايت نموده و در كتاب الغيبت « 1 » ذكر نموده كه ابو نصر هبة اللّه گفت : ديدم ابى غالب زرارى به خطّ خود نوشته ابى جعفر محمد بن عثمان عمرى آخر ماه جمادى الاوّل سال سىصد و پنج هجرى وفات نمود .
ابو نصر هبة اللّه محمد بن احمد ذكر نموده كه ابى جعفر در سال سىصد و چهار هجرت وفات يافت و او تخمينا پنجاه سال در امر وكالت و سفارت دخيل بود ، مردم اموالى نزد او مىآوردند و توقيعاتى براى ايشان بيرون مىآمد به خطّى كه در زمان امام حسن عسكرى عليه السّلام در مىآمد . همهء آنها در خصوص امور و مهمّات دينى و دنيوى و در خصوص پارهاى مسايل بود كه از ابى جعفر مىپرسيدند ، جوابهاى عجيب در آنها بيرون مىآمد . ابو نصر هبة اللّه گفته : قبر ابى جعفر محمد بن عثمان نزد قبر مادرش ، سر راه كوفه ، در موضعى كه خانهاش در آنجا بوده قرار دارد ، الحال آنجا در وسط صحراست .
هامش
( 1 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 366 .