بيان مشرق كااليوح في احوال حسين بن روح [ حسين بن روح نوبختى ] 3 ياقوتة
سوّم ايشان شيخ جليل حسين بن روح نوبختى است ؛ در بحار « 1 » است چون نزديك وفات محمد بن عثمان شد ، حضرت صاحب الامر - ارواحنا له الفداء - او را امر فرمود ابو القاسم حسين بن روح را قائم مقام خود كند ، با آنكه جعفر بن محمد بن متيل ، نهايت اختصاص را به محمد بن عثمان داشت و اكثر كارهاى حضرت حجّت - عجّل اللّه تعالى فرجه - را به او رجوع مىداد و اكثر مردم گمان كردند او را نايب و وصىّ خود خواهد نمود .
جعفر گفت : من هنگام احتضار محمد بن عثمان بر بالين او نشسته بودم ، با او سخن مىگفتم و سؤالها مىنمودم و حسين بن روح كنار پاهاى او نشسته بود . محمد متوجّه من شد و گفت : حضرت حجّت به من فرموده حسين را وصىّ و نايب خود گردانم ، من برخاستم ، دست حسين بن روح را گرفتم ، او را بر جاى خود نشاندم و خودم رفتم نزديك پاهاى او نشستم ، بعد از آن جعفر در خدمتكارى حسين روزگار مىگذرانيد و به خدمات او قيام داشت .
در بحار « 2 » است كه شيخ طوسى رحمه اللّه در كتاب الغيبت « 3 » فرموده : حسين بن ابراهيم قمى از ابو العبّاس احمد بن على بن نوح كه او از ابو على احمد بن جعفر بن سفيان بزوفرى به من خبر داد ، گفت : ابو عبد اللّه جعفر بن محمد مداينى معروف به ابن قرداد در مقابر قريش كه قصبهء كاظمين عليهما السّلام است ، به من خبر داد و گفت : هروقت اموالى نزد شيخ ابى جعفر محمد بن عثمان عمرى مىبردم ، عادت من اين بود كه چيزى را به او مىگفتم كه احدى مثل آنرا به او نگفته بود كه فلان مقدار اين مال ، براى آن امام است ، او مىگفت : آرى ، بگذار باشد . بعد از آن دوباره مىگفتم : تو هم مىگويى اين مال براى امام
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 354 .
( 2 ) . همان ، ص 353 - 352 .
( 3 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 368 - 367 .