چگونه ركون و اطمينان و تعويل بر مروّيات ايشان ، حاصل مىشود .
انتباه في دفع اشتباه
اگر در ذهن كسى در اين مقام شبههاى عارض شود يا در خاطرش خطورى خلجان نمايد كه چگونه حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام اموال كثير را جمع فرموده و اين ازراء در منصب امامت است ؛ جوابش آن است كه صدوق رحمه اللّه فرموده : بنابر نقل صاحب مجمع البحرين « 1 » ، آن جناب فرموده : حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام ، از اشخاصى نبوده كه مال دنيا را جمع نمايد و لكن چون آن حضرت در وقت هارون الرشيد واقع شده و اغلب اوقات در حبس آن بىدين بود و مع ذلك ، دشمنان آن حضرت نيز زياد بودند ، پس آن بزرگوار به اين جهات بر تفريق اموال جمع شده ، قادر نبود ؛ مگر بر اشخاصى اندك كه در كتمان سرّ به ايشان اطمينان داشت ؛ فلذا اين اموال بىواسطهء نيافتن مصرف جمع شده بود .
علاوه بر اين ، آن اموال از فقرا نبود كه جمع آن موجب ازراء در مقام امامت باشد ، بلكه آنها اموال شخصى خود آن بزرگوار بوده كه مواليان حضرت به حضور باهر النور آن بزرگوار ايصال مىكردند و چون آن حضرت به حسب ظاهر ، متمكّن از اخذ آنها نبود ، از اين جهت اخذ آنها را بر عهدهء وكلاى خود قرار داده بود و هذا الاخزازة فيه عند العارفين بمقام الامامة .
مقام چهارم كه شيخنا المزبور ، - البسه اللّه من حلل النور - متعرّض جواب به اخبار مستند واقفيّه گرديده ؛ بعد از نقل اخبارى است كه در مذمّت و طعن بر روات واقفيّه وارد شده كه اين ملعونها به طمع دنيا ، چنين انكارى كردند و ايشان را كلاب ممطوره ؛ يعنى سگهاى باران رسيده مىناميدند ، امّا كلاب بودنشان شايد به جهت احداث مذهب وقف و انكار اموال حضرت موسى عليه السّلام و امامت حضرت رضا عليه السّلام
هامش
( 1 ) . مجمع البحرين ، ج 4 ، ص 537 ؛ علل الشرايع ، ج 1 ، ص 236 ؛ عيون اخبار الرضا ، ج 2 ، ص 104 ؛ بحار الانوار ، ج 48 ، صص 253 - 252 .