ايضا گفتهاند : امام ، مظهر عقل و حاكم در عالم باطن است و نبى ، مظهر نفس و حاكم در عالم ظاهر است ، پس با اين گفته امامت را بر نبوّت تفضيل دادهاند ؛ زيرا امامت را مظهر اشرف ؛ يعنى عقل قرار دادهاند و آن را حاكم در باطن دانستهاند ، لذا از اين كلام ، خروج طايفهء خبيثهء اسماعيليّه از دين اسلام ظاهر گرديد ، ترجمهء عبارت صراط المستقيم تمام شد .
در بستان السياحه است كه اين طايفه مىگويند : وضو ، عبارت از پذيرفتن آيين از امام و تيمّم عبارت از پذيرفتن آيين از مأذون در غيبت امام است ، نماز ، عبارت از رسول به دليل قوله تعالى :
إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ
« 1 » و احتلام ، عبارت از افشاى سرّ نزد ايشان ، به غير قصد هدايت كسى است ؛ غسل ، تجديد عهد ؛ زكات ، تزكيهء نفس به معرفت دين ؛ صوم ، عبارت از محافظت اسرار امام و زنا ، عبارت از افشاى اسرار دين است . نماز جماعت ، عبارت از متابعت امام و زكات ، كنايه از آن است كه خمس اموال را به امام دهند ؛ كعبه ، پيغمبر ؛ باب ، على و صفا و مروه و ميقات ، وصىّ انبياست ؛ تلبيه ، عبارت از اجابت مدعوّ و هفت طواف ، خانهء مولاست ؛ بهشت ، عبارت از راحت ابدان از تكاليف و دوزخ ، عبارت از زحمت و مشقّت ابدان به تكاليف است و قيامت ، عبارت از مرگ كسى است كه مرده ؛ من مات فقد قامت قيامته .
طايفهاى كه اصولا و فروعا داراى چنين معتقداتى باشد ، قطعا نزد شيعه و سنّى ، خارج از دين قويم اسلام و ملحد و مبدع در شريعت سيّد انام است و قول آنان بدون دغدغه و كلام ، قابل توجّه و اصغا نيست .
ثانيا ؛ بر فرض مماشات و گوش دادن به كلمات آنها ، ادلّهاى كه براى اثبات مدّعاى خود به آنها متمسّك شدهاند ، اوهن از بيت عنكبوت است ، زيرا دليل اوّل ايشان ، ادّعاى تواتر اخبار بر تنصيص حضرت صادق عليه السّلام ، بر امامت فرزندش اسماعيل است كه اين فريهء بيّنه و كذبى صريح مىباشد ؛ چون احدى نصّى از حضرت صادق عليه السّلام روايت
هامش
( 1 ) . سوره عنكبوت ، آيه 45 .