ديگرى ، تا آنكه به صاحب الزمان قايل و معتقد است ، رسيده باشد . « 1 »
5 - پس از آنكه در صبيحهء چهارم از عبقريّهء اوّل اين بساط به دلالت اخبار متواتر و محفوف به قراين قطعى كه از حضرت رسول و آباى طاهرين آن بزرگوار وارد شده ؛ ثابت نموديم جناب مهدى موعود عليه السّلام از جمله فرزندان امام حسين عليه السّلام است . قول كيسانيّه ، باطل و مذهبشان عاطل مىگردد ، كما هو البديهىّ عند العالم و الجاهل .
[ مغيريه ] 3 صبيحة
بدان سوّمين طايفه از شيعهء غيراثناعشريّه كه در مهدويّت آن جان جهان و امام عالميان شبهه نمودهاند ، مغيريّهاند كه اصحاب مغيرة بن سعيد الجلى مىباشند . آن ملعون از غلامان خالد بن عبد اللّه قسرى به شمار مىآمد و بعد از فوت امام محمد باقر به امامت و مهدويّت محمد بن عبد اللّه بن حسن بن حسن بن على ابن ابى طالب قايل شد ، چراكه ايشان مىگويند : محمد مذكور ، نمرده و در كوهى كه آن را علميّه مىنامند ، زنده و مقيم است و آن كوهى است بزرگ در طريق مكّه ، در حدّ حاجز ، از طرف چپ كسى كه از مدينه به مكّه مىرود ، او آنجا هست تا خروج كند .
بنابر نقل زائدة بن ابى الرقاد باهلى مستند آنها در اين دعوى ، خبر نبوى است كه در مقام معرّفى حضرت مهدى موعود عليه السّلام ، من حيث الأسم فرموده : اسمه اسمى و اسمه ابيه اسم ابى . گفتهاند : اين تعريف اسمى بر محمد بن عبد اللّه مذكور منطبق مىگردد ؛ پس او مهدى موعود عليه السّلام است . « 2 »
جواب مستند ايشان : در صبيحهء پنجم از عبقريّهء اوّل اين بساط ، بمالا مزيد عليه ثابت نموديم زايدهء مزبور « و اسم ابيه اسم ابى » را زياد نموده و جزء خبر نيست و بر فرض جزء خبر بودن آن ، توجيهاتى برايش ذكر نمودهايم كه يكسره تمسّك آنان را به
هامش
( 1 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، صص 19 - 18 ؛ بحار الانوار ، ج 42 ، ص 83 - 81 .
( 2 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، صص 230 - 229 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 42 .