اگر مخالف ما به امكان طول عمر تسليم مىشود ولى مىگويد : اين از عادات بيرون است ، مىگوييم : اين خارج از همهء عادات نيست ، اگر گويند : از عادات ما خارج است ، مىگوييم : اين ضررى به ما ندارد ، اگر گفته شود : خرق عادت منحصر به زمان انبياست ، مىگوييم : در اين خصوص با شما منازعه مىكنيم ، چون به اعتقاد ما اماميّه خرق عادت از انبيا ، ائمّه و صالحين صادر مىشود ، منحصر به انبيا نيست و بسيارى از اصحاب حديث ، معتزله و حشويّه آن را تجويز كردهاند ؛ لكن ايشان اسم خرق عادتى كه از ائمّه و صالحين صادر مىشود ، كرامت گذاشتهاند ، نه معجزه و اين اختلاف در عبارت است ، نه در معنى .
تا آنكه فرموده : آنچه مخالف ذكر كرده كه با امتداد زمان و كثرت سنّ ، پيرى و تناقض بنيه بر انسان ، عارض مىشود ؛ صحيح نيست ، زيرا ميان كثرت سنّ و عروض اينها ملازمهاى نيست ، بلكه خداى تعالى عادت را بر اين جارى نموده و قادر است چيزى كه عادت را بر آن جارى كرده ، نكند و واقع نسازد ، وقتى اينها ثابت شد ، محقّق مىشود طول عمر ، ممكن و غير محال است ، حال آنكه پيشتر در خصوص جماعتى گفتيم با وجود طول عمر و كثرت سنّ ، در بنيهء ايشان تغييرى واقع نشده ، چگونه اين را انكار مىكند كسى كه اقرار دارد خداى متعال هميشه مؤمنين را با صفت جوانى در بهشت نگاه مىدارد ؟ !
بلى ممكن است كسى كه انكار مىكند طول عمر و عدم تناقض بنيه ، مستند به بارى تعالى نيست ، بلكه مستند به طبيعت و تأثير كواكب است ، در جواز طول عمر ، پيرى و تناقض بنيهء انسان هنگام كثرت سن نزاع نمايد .
به تحقيق دليل بر بطلان قول آنان كه اينها را مستند به طبيعت و تأثير كواكب مىدانند ، به اتّفاق و اجماع ما طايفهء اثنا عشريّه و كسانى از اهل شرع كه در اين مسأله مخالف با ما هستند ، دلالت نموده است ؛ يعنى تمام اهل شرع ، بر بطلان قول ايشان اتّفاق دارند ، پس از هرجهت ، شبههء طول عمر آن حضرت ساقط گرديد . و للّه الحمد .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 633
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٦٣٣