مگر اينكه گفته شود : خداوند دربارهء چنين مولودى ، اسباب توفيق را توجيه مىفرمايد تا او ايمان فطرى خود را به درجهء فعليّت و كسب و اختيار برساند و از روى اختيار ، مؤمن گردد .
[ اختفاى امام حسن عسكرى ( ع ) از شيعيان ]
الثامن : آنكه شيخ مسعودى در اثبات الوصيّه « 1 » و حضينى در هدايه « 2 » نقل كردهاند : حضرت ابو الحسن صاحب العسكر عليه السّلام خود را از بسيارى از شيعيان پنهان مىكرد مگر از عدّه قليلى از خواصّ خود . چون امر به حضرت امام حسن عليه السّلام منتهى شد ، از پشت پرده با خواصّ و غير خواصّ تكلّم مىفرمود ؛ مگر در اوقاتى كه براى رفتن به خانهء سلطان سوار مىشد .
اين عمل از آن جناب و پدر بزرگوارش ، پيش از او ، براى غيبت حضرت صاحب الزّمان - عجل اللّه تعالى فرجه الشريف - مقدّمه بود كه طايفهء شيعه به اين مألوف شوند ، از غيبت وحشت نكنند و عادت در احتجاب و اختفا جارى شود .
اين ناچيز گويد : از اينكه اين دو بزرگوار علّت اختفا و احتجاب اين دو امام را به روايت و حديثى از معصوم اسناد ندادهاند معلوم مىشود از استنباط خود ايشان باشد .
بنابراين ممكن است گفته شود شايد يكى از علل اختفاى آن بزرگواران نگاهدارى هيمنت و ابهّت و هيبت خودشان در قلوب ضعفاى شيعه بوده است .
چه خليفهء وقت آن دو سرور را زياده از حدّ تحقير نمود . چنانكه نشاندن حضرت هادى در خان الصّعاليك ، گوشزد هرحاضر و بارى است .
همچنين اهانات واردهء بر حضرت عسكرى از طغاة متّكيهء بر حسان عبقرىّ در كتب سير و تواريخ ، مذكور و در زير احاديث و اخبار ، مزبور و زبانزد هرنزديك و دور است . « و اللّه العالم بأسرار أفعال امنائه و الحاكم بين عباده يوم فصل قضائه » .
هامش
( 1 ) . اثبات الوصية للامام على ابن ابى طالب عليه السّلام ، ص 272 .
( 2 ) . الهداية الكبرى ، ص 367 .