[ معجزات امام حسن ( ع ) ] 2 مسكة
از جمله معجزات حضرت ابى محمد الحسن بن على عليهما السّلام در كتاب دلايل الامامه « 1 » به سند خود از محمد بن اسحاق روايت كرده ؛ حسن و حسين عليهما السّلام هردو طفل بودند ، ديدم حسن عليه السّلام براى نخلهاى صيحه برآورد ، پس آن نخله ، آن بزرگوار را اجابت نمود و به جانب او دويد ؛ چنانكه فرزند به جانب والد خود مىدود .
نيز محمد بن جرير بن رستم از كثير بن سلمه روايت كرده ، حسن را در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ديدم كه از سنگ ، عسل سفيدى بيرون آورد . پس خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مشرّف شدم و كيفيّت را به عرض آن حضرت رساندم .
فرمود : آيا چنين خارق عادتى را از فرزند من انكار مىنماييد و تعجّب مىكنيد ؟ به درستى كه او سيد و بزرگوارى است كه اهل آسمان در آسمان و اهل زمين در زمين او را اطاعت مىنمايند .
نيز محمد بن جرير ، از ابى سعيد خدرى روايت كرده ، حسن بن على عليهما السّلام را ديدم در حالى كه طفل بود و طيور بر سر او سايه افكندند ، او طيور را دعوت مىنمود و آنها اجابت مىكردند .
نيز محمد بن جرير از جابر بن عبد اللّه انصارى روايت كرده ، گفت : حسن بن على عليهما السّلام را ديدم كه به جانب هوا بلند شد ، در آسمان غايب گرديد و بعد از سه روز ، نزول نمود . بر او سكينه و وقارى بود كه مثل آن مشاهده نشد و فرمود : به روح آباى من قسم ! رسيدم و فايز شدم به آنچه بايد به آن رسيده شوم . « 2 »
نيز محمد بن جرير از ابن اياس روايت كرده ؛ ما با حسن بن على عليهما السّلام در راه شام مىرفتيم ، آن حضرت صائم بود و زاد و آبى نبود كه با آن افطار نمايد . چون از نماز عشا فارغ شديم ، ناگاه مائدهاى با قناديل از آسمان نازل شد ، ما هفتاد نفر بوديم كه با آن
هامش
( 1 ) . دلائل الامامة ، ص 165 .
( 2 ) . همان ، ص 166 .