است ، مقام ملاطفت و تعطّف است كه خود ، مقتضى همين نمايش است و مقام دست بوسيدن آن سيد جليل از آن امام ، با تعظيم و تبجيل كه مورد درايت است ؛ ايضا مقتضى همين نمايش نرمى كف بوده ، چه بعد از اين ، سيد جليل در جبل عامل شنيده :
كفهاى آن بزرگوار نرم است و اين در مكنون خاطر او بوده ، آن بزرگوار هم خواسته اعتقاد آن سيد را در تشرّف به خدمتش ، تثبيت فرمايد و او را از نيل به اين موهبت ، تقنيت نفرمايد ؛ « هذا ما ادّى إليه فكرى الفاتر و واقع الأمر عند العالم بالسّرائر » .
[ علامت ختم وصايت ] 5 مسكة
بدان يكى از شمايل حضرت ولىّ عصر و ناموس دهر ، داشتن علامتى در پشت مبارك ، مثل علامت پشت مبارك جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است ، چنانكه در فصل دوّم از باب سوّم كتاب نجم ثاقب كه در بيان تعداد خصايص آن بزرگوار منعقد شده ، مىفرمايد : يازدهم ؛ يعنى از خصايص آن سرور ، داشتن علامتى مثل علامت پشت مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است كه آن را ختم نبوّت گويند و شايد در اين جناب ، به ختم وصايت اشاره باشد ، انتهى .
در بيان اوصاف شمايل آن حضرت ، در حديثى علوى است : « في كتفه علائم النبوّة النّبىّ » ؛ « 1 » يعنى در كتفش ، علامتهاى نبوّت پيغمبر است كه به مهر نبوّت معروف مىباشد و در رنگ و شكل و نقش آن ، اختلاف بسيار است و ما آن اختلافات را در جزء اوّل از كتاب انوار المواهب كه به « العسل المصفّى » ملقّب است ، ذكر نمودهايم .
اين ناچيز گويد : اگر كسى بگويد : خصيصهء بودن اين علامت براى آن بزرگوار معلوم نيست ، چه از روايت حسن بن جهم كه آن را علّامه مجلسى رحمه اللّه در بحار
هامش
( 1 ) . كنز العمال ، ج 14 ، ص 590 ؛ كتاب الفتن ، ص 226 .