اهتدا و راهنمايى به دين قويم و صراط مستقيم .
وجه نهم [ بين فجر و طلوع خورشيد برزخى است بين زمان غيبت و ظهور هم برزخ ]
آنكه چنانچه از وقت طلوع فجر تا طلوع شمس ، برزخ ما بين شب و روز است ، يعنى ، نه به تاريكى شب است و نه به روشنى روز ؛ همچنين زمان طلوع و ظهور آن فجر حقيقى ، برزخ ميان زمان دنيا و نشئهء برزخيّه و آخرت است كه نه به كثافت اين زمان و نه به لطافت آنهاست .
از لطافت زمان طلوع آن نور موفور السرور ، نسبت به زمان حاليّه است كه در آن وقت ، ملايكه محسوس شوند و با آدميان مصافحه نمايند ، جنّيان مرئى گردند و با آنها مجالست كنند . چنانچه در ضمن حديث مفضّل بن عمر على ما فى البحار است .
وجه دهم [ خواب بين الطلوعين مكروه خواب و غفلت بين زمان غيبت و حضور هم موجب حرمان ]
آنكه چنانچه در بين طلوع فجر و طلوع آفتاب ، خوابش مكروه ، نومش لعنت و موجب حرمان رزق است ؛ همچنين هنگام طلوع آن فجر حقيقى و ظهور آن نور موفور السرور و پهن شدن آثار معدلت آن بزرگوار آفتابوار بر روى زمين ، در خواب غفلت بودن ، مذموم ، بلكه نومش به اين صفت ، باعث خذلان ابدى و موجب حرمان از عطاياى حظوظ روحانيّهء حضرت احدى است .
اين بيان آن ده وجه به نحو اجمال بود . هركس تفاصيل آن را طالب باشد ، به تضاعيف مطالب مندرج در اين كتاب رجوع نمايد ؛ چه در آنها ما يشفى العليل و يروى الغليل و اللّه الهادى إلى سواء السّبيل است .