[ قطب ] 11 مسكة
بدان يكى از القاب خاصّهء حضرت بقيّة اللّه ، قطب است . در نجم ثاقب فرموده : اين از القاب شايع آن جناب نزد طايفهء عرفا و صوفيّه است .
شيخ كفعمى در حاشيهء جنّة الواقيه « 1 » در دعاى امّ داود ، آنجا كه فرموده : اللّهمّ صلّ على الابدال و الأوتاد . . . ، الخ ، گفته : دنيا ، خالى از قطب ، چهار اوتاد ، چهل ابدال ، هفتاد نجيب و سى صد و شصت صالح نيست .
قطب ، مهدى عليه السّلام است و اوتاد ، كمتر از چهار نمىشود ، زيرا دنيا مانند خيمه و مهدى - صلوات اللّه عليه - مانند عمود است و اين چهار نفر ، طنابهاى آن خيمهاند .
گاه اوتاد ، بيشتر از چهار ، ابدال ، بيشتر از چهل ، نجبا ، بيشتر از هفتاد و صلحا ، بيشتر از سى صد و شصت مىشوند .
ظاهر اين است كه خضر و الياس از اوتاداند . لذا ايشان با دايرهء قطب ملاصقاند .
و امّا صفت اوتاد ؛ ايشان قومى هستند كه طرفة العينى از پروردگار خود غفلت و از دنيا مگر قوت روز جمع نمىكنند و از ايشان ، لغزشهاى بد صادر نمىشود . عصمت از سهو و نسيان در ايشان ، شرط نيست ، بلكه همان عصمت از فعل قبيح در ايشان و در قطب ، اين ، يعنى عصمت از سهو و نسيان ، شرط است .
امّا ابدال ؛ در مراقبت پستتر از ايشاناند در مراقبت و گاهى از ايشان غفلت صادر مىشود . پس آن را به تذكّر تدارك مىكنند و عمدا معصيتى نمىكنند .
امّا نجبا ؛ ايشان پستتر از ابدالاند .
امّا صلحا ؛ ايشان پرهيزگاران و به عدالت موصوفاند ، گاهى از ايشان معصيت صادر مىشود ، پس آن را به استغفار و پشيمانى تدارك مىكنند .
خداى تعالى فرموده :
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا
هامش
( 1 ) . جنة الامان الواقية و جنة الايمان الباقية ، ( المصباح ) ، ص 705 .