بعضى هم به اظهار باطن ، مأمور شدند ، مثل خاتم الاوصيا كه مكمّل دين جدّ خود بوده و دين او را اظهار داشته . چون دورهء او دورهء ديگرى بوده و با دورهء آبا و اجداد خود مغاير شده ، لذا در ظهور احكام ، به ظاهر ، بينونت افتاده ، تأمّل بايد نمود تا در عالم امر را گشود .
[ غوث ] 9 مسكة
بدان يكى از القاب شريف حضرت ولىّ عصر و حجّت زمان - عجّل اللّه فرجه الشّريف - غوث است ، چنانكه در نجم ثاقب فرموده : اين از القاب خاصّهء آن بزرگوار است كه در زيارات معتبر وارد شده و معنى آن فريادرس است .
حقيقت معنى اين لقب الهى - كه مجرّد اسم نيست - محقّق نشود تا آنكه صاحب آن ، داراى قوّهء سامعه باشد كه هركس ، در هرجا و به هرلسان در مقام استغاثه برآيد ، بشنود ، بلكه داراى علمى كه به حالات درماندگان احاطه كرده باشد و بىاستغاثه و توسّل ، از حالش آگاه باشد ، چنانكه در فرمانى كه براى شيخ مفيد نوشتند ، به اين مقام ، تصريح فرمودند .
نيز داراى قدرت و توانايى باشد كه اگر صلاح دانست ، درماندهء مستغيث به لسان حال يا مقال را نجات دهد و از گرداب بلا درآرد . اين مقام را شايستگى ندارد ، جز كسى كه داراى مقام امامت باشد و پا در بساط ولايت ، گذارده باشد . انتهى .
اين ناچيز گويد : در اين معنى كه استادنا المحدّث النّورى - نوّر اللّه مرقده - براى غوث فرمودهاند ، تمامى ائمّه شركت دارند و مخصوص وجود شريف آن بزرگوار نيست .
در نكتهء ممكن است اختصاص گفته شود چون نزد عرفا ، قطب ، يكى از القاب خاصّهء آن سرور است ، چنانكه در مسكهء آتيه بيان خواهد شد و اين لقب ، متفرّع بر آن است ، چه نزد اهل سلوك ، هنگامى كه به او ملتجى مىشوند ، غوث را قطب گويند و