ميان ايشان است .
چه در تفسير روح البيان است : « آتيناه الحكمة أي العلم بالأشياء على ما هى عليه و العمل بمقتضاه ، ان كان متعلّقا بكيفيّة العمل . »
در تفسير فصل الخطاب از شرح جندى نقل نموده : « هو الأفصاح بحقيقة الأمر و قطع القضايا و الأحكام باليقين ، من غير ارتياب و لا شكّ . »
بالجمله چون آن حضرت در ميان تمامى إسلاف طاهرينش به حكم واقعى الهى عمل مىكند ، چنانكه داود و سليمان كثيرا ما به اين نحو عمل مىنمودند و داود به صريح قرآن خليفة اللّه بود ، لذا حضرت را هم ، خليفة اللّه لقب دادند .
از جمله اخبارى كه بر حكم نمودن او هنگام ظهور به علم امامت كه علم اللّه است و بيّنه و شاهد نخواستن از احدى دلالت دارد ؛ خبرى است كه صفّار آن را در بصائر الدّرجات « 1 » از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : هرگز دنيا نخواهد رفت ، تا اينكه مردى از ما اهل بيت خروج و به حكم داود و آل داود حكم كند و از مردم ، بيّنه سؤال نكند .
به روايت ديگر فرمود : به هرنفسى حكم او را عطا خواهد كرد .
نيز از آن جناب روايت كرده كه فرمود : هرگاه قائم آل محمد عليهم السّلام خروج كند ، به حكم داود و سليمان حكم مىكند و از مردم شاهدى نمىپرسد . « 2 »
در ارشاد از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه فرمود : هرگاه قائم آل محمد عليهم السّلام برخاست ، ميان مردم به حكم داود حكم مىكند و به بيّنهء احدى محتاج نمىشود ؛ خداى تعالى او را الهام مىكند . پس به علم خود حكم مىكند و به آنچه در دل خود مخفى نمودهاند ، خبر مىدهد . اخبار بر اين مضمون ، بسيار است .
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات ، ص 279 .
( 2 ) . همان .