در موضعى از اين توقيع است : هر كسى كه بخورد از مال ما چيزى را . پس به درستى كه مىخورد در شكم خود ، آتش را و زود باشد كه درآيند در آتش افروخته .
و در توقيع ديگر آن جناب است : بسم اللّه الرحمن الرحيم لعنت خداوند و ملايكه و جميع مردم بر كسى كه حلال دانسته از مال ما ، يك درهم را . الخ .
راوى توقيع ، ابو الحسين اسدى ، مىگويد : من در نفس خود گفتم كه اين عذاب يا تهديد ، در حقّ هر كسى است كه حلال داند و شمرد حرامى را . پس چه فضيلتى است در اين ، از براى حجّت عليه السّلام ؟
قسم به خداوند به تحقيق كه نظر كردم پس از آن در توقيع . پس يافتم آن را كه منقلب شده به آنچه در دلم افتاده بود .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لعنت خدا و ملايكه و جميع مردم بر كسى كه بخورد از مال ما درهمى .
در بعضى اخبار قسم خوردند كه هرآينه سؤال مىكنيم روز قيامت از آنها كه خمس را مىخورند . سؤال با اصرار و مداقه و غير اينها .
لهذا محققين فقها - رضوان اللّه عليهم - از ظاهر آن دسته از اخبار دست كشيده و حمل آنها را بر محاملى كه براى هر يك شواهدى است از اخبار ، مثل حمل كردن بعضى بر اقسامى از زمين كه بعضى به عنوان خمس و بعضى به عنوان انفال مال امام عليه السّلام است و حلال است براى شيعيان ، تصرف در آنها در ايّام غيبت ، مثل خمس زمينها كه مسلمانان از كفّار ، به قهر و غلبه گرفتند به اذن پيغمبر يا امام - صلوات اللّه عليهما - و تمام زمين اموات از آن و تمام آنچه بدون اذن گرفتند ، يا اهلش هلاك يا متوارى شدند و بالاى كوهها و ميان درّهها و نيزارها و غير آن ، و بعضى را بر حلال بودن آن مقدار از خمس كه تعلق گرفته به مالى كه در دست كافر يا مخالفين است و به نحو معامله يا هبّه و امثال آن در دست شيعه مىافتد .
چون كه خمس ، متعلّق است به عين مال ، پس بر ايشان حلال است خريدن از تجّار آن طوايف كه هرگز خمس ربح تجارت را نمىدهند و خريدن از غنايمى كه مخالفين از كفّار
النجم الثاقب في أحوال الإمام الحجة الغائب ( عج ) ( نجم ثاقب در احوال امام غايب ع ) ( فارسى ) — صفحة 627
مساهمون: ميرزا حسين النوري الطبرسي
ص٦٢٧