مصرف ما رسيده جزاى آن با ما باشد ، لكن تلافى آن شرطى دارد و آن اين است كه اسلام قبول كنى تا آنكه قابل آن شوى . عرض كردم : قبول كردم . فرمود : مسلمانان چند فرقهاند .
بايد قبول طريقهء آن فرقه كنى كه بر طريقهء حسين عليه السّلام من هستند . عرض كردم : چنان كنم .
پس كلمهء شهادتين را بر من تلقين نموده اقرار كردم .
پس به آن شخص - كه مرا به خدمت آن جناب آورد - فرمود : اين شخص ، دست مرا گرفته بيرون آورد و گفت : چشم برهم نه و بگشا . چون گشودم ، خود را در محوطهء كوچكى ديدم . گفتم : اينجا كجاست ؟ گفت : در اينجا دو نفر از اولاد امام حسين عليه السّلام مدفون است .
موسى بن جعفر و محمّد بن على عليهما السّلام . برو و قبر ايشان را زيارت كن . چند قدم رفتم . صحن بزرگى مشتمل بر يك بقعه و دو قبّهء طلا و چهار منارهء طلا ديدم . داخل شده زيارت كرده [ و ] بيرون آمدم .
پس دست مرا گرفته مانند اول چشم پوشيده و گشودم . خود را در صحن وسيع مشتمل بر قبّه و ايوانى عالى ديدم . پرسيدم : اينجا كجاست ؟ گفتا : اينجا هم دو نفر از اولاد حسين [ عليه السّلام ] مدفون است : علىّ بن محمّد و حسن بن على عليهما السّلام . برو و ايشان هم زيارت كن و بيا . پس داخل بقعه شده زيارت كرده [ و ] بيرون آمدم .
پس مثل سابق چشم بسته و گشودم . خود را در صحن وسيع مشتمل بر قبّه و ايوان و مناره و سقّاخانهء طلا و نهر آبى جارى ديدم . پرسيدم : اينجا چه مكان است ؟ گفت : اينجا هم يك نفر از اولاد امام حسين عليه السّلام مدفون است : علىّ بن موسى عليهما السّلام . برو و او را هم زيارت كن .
پس داخل شده زيارت كرده [ و ] بيرون آمدم .
پس باز چشم بسته و گشودم . خود را در باب شهرى ديدم . پرسيدم از آن شخص : اين چه شهر [ ى ] است ؟ گفت : اين شهر امام حسين عليه السّلام است . آن را كربلا گويند . داخل شو .
چون داخل شده چند قدم رفتم ، بابى بزرگ و صحنى وسيع ديدم . گفتم : اينجا كجاست ؟
گفت : اينجا برادر حسين ، عبّاس عليه السّلام مدفون است ، داخل شو . چون داخل شدم ، باب خانه در ميان آن صحن مفتوح بود . به نزد آن باب رفته در را بزد . شخصى بيرون آمده ، منزل خواست . آن شخص ما را داخل آن خانه برد . اطاقى را به ما تسليم نموده منزل كرديم . پس برخاسته بيرون آمده ، از براى زيارت داخل روضهء عباس عليه السّلام شديم . پس خارج شده از ميان
دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 761
مساهمون: محمود بن جعفر عراقى ميثمى
ص٧٦١