گريه شديدى كرد . بعد از آن سر برداشت و فرمود : « يا خزاعى ، روح القدس با زبان تو اين دو بيت را جارى كرده . آيا مىدانى اين امام كيست و كى قيام نمايد ؟ عرض كردم : نمىدانم .
همينقدر شنيدهام امامى از شما خروج مىكند . زمين را پر از عدل مىكند همچنانكه پر از جور شده باشد . آن حضرت فرمود : يا دعبل ، امامى كه بعد از من است ، پسرم محمّد است و بعد از او ، پسرش على و بعد از او ، پسرش حسن و بعد از او ، پسرش حجّة قائم است كه در زمان غيبتش ، انتظار او مىكشند و در ايام ظهورش ، اطاعتش مىكنند . هرگاه از دنيا غير از يك روز باقى نمانده ، هرآينه خداى تعالى آنروز را طولانى گرداند تا آنكه او ظهور نمايد و زمين را پر از عدل گرداند ، چنان كه پر از ظلم و جور گرديده و تعيين وقت از براى ظهور او نمىشود . زيرا خبر داد به من پدرم ، از پدرش ، از پدرانش كه از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله سؤال شد كه : قائم از ذريه تو ، كى ظهور خواهد نمود ؟ فرمود : مثل او مثل روز قيامت است ؛
لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً
» « 1 » « 2 » .
دليل سيزدهم ، نص حضرت جواد عليه السّلام است بر امامت او .
صدوق رحمه اللّه به اسناد خود از عبد العظيم حسنى روايت كرده كه : داخل شدم بر آقاى خود امام محمّد [ بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام ] و خواستم كه بپرسم كه قائم ، آيا مهدى است يا غير او . ناگاه آن حضرت بر من سبقت كرده ، فرمود : « يا ابا القاسم ، بدرستى كه قائم ما همان مهدى است ، كه واجب است در زمان غيبتش انتظار او را كشيدن و در وقت ظهورش اطاعت او را كردن . او امام سوّمين است از اولاد من . قسم به خدايى كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به پيغمبرى فرستاده و امامت را به ما منحصر فرموده ، كه اگر از دنيا نماند مگر يك روز ، خدا آنرا طولانى گرداند تا آنكه آن حضرت خروج كرده ، زمين را پر از عدل و داد كند چنانكه پر از ظلم و جور گرديده . بهدرستى كه خداى تعالى كار او را در يك شب اصلاح كند ، چنان كه كار كليم خود موسى را در يك شب اصلاح نمود . زيرا كه از براى تحصيل آتش به جهت عيال خود رفت و به زودى با نبوّت برگرديد . پس آن حضرت فرمود كه : افضل اعمال شيعيان ما انتظار فرج است » « 3 » .
هامش
( 1 ) . سوره اعراف ، آيه 187 .
( 2 ) . كمال الدين ، ج 2 ، ص 372 و 373 .
( 3 ) . همان ، ص 377 .