آن حضرت فرمود : اينكه مشاهده نمودى آن را ، كمتر چيزى است كه از براى شيعيان ما آماده گرديده و خداوند عزّ و جلّ عطا مىفرمايد به شيعيان ما . بهدرستى كه مؤمن وقتى كه مىميرد روح او به سوى اين نهر خواهد شتابيد . پس در باغهاى آن تفرج و تنزّه نمايد و از آن آب بياشامد و از شرابهاى آن تناول نمايد ، و دشمنان ما وقتى كه مىميرند او را به وادى برهوت مىبرند پس در عذاب آن بماند و از زقّوم آن بخورد و از حميم آن بياشامد .
پس پناه ببرند به خداى از خزى و خوارى و شرّ آن وادى » « 1 » .
مؤلف گويد : اين نوع مكاشفات از براى اصحاب ائمه عليهم السّلام به اعجاز ايشان [ - ائمه ] بسيار وقوع يافته ؛ چنانكه در كتاب " اسرار الشهادة " نقل كردند از كتاب " خرايج " كه در آن روايت كرده به طريق مسند از " ابى حمزه ثمالى " از على بن الحسين عليهما السّلام كه آن حضرت فرمود : « من با پدرم بودم در آن شبى كه در صبح آن به درجهء رفيعهء شهادت فايز گرديد . پس در آن شب به اصحاب خود فرمود : اينك شب درآمده . آن را پرده و حجاب خود سازيد از دشمنان ، و برويد ؛ زيرا كه ايشان مرا اراده كردهاند و چون مرا بكشند به شما كارى ندارند و من بيعت خود را از شما برداشتم و شما از اين خصوص در حل و سعه هستيد .
اصحاب عرض كردند : اين كار هرگز نخواهد شد . پس آن حضرت فرمود : فردا صبح شما را خواهند كشت و هيچيك از شما جان نخواهيد بيرون برد . عرض كردند : ما حمد مىكنيم خدا را كه ما را مشرّف مىسازد به كشته شدن در ركاب تو .
چون آن بزرگوار اين ثبات قدم از ايشان مشاهده نمود ايشان را دعا كرد و فرمود :
سرهاى خود را بلند كنيد و حور و قصور خود را نظر نماييد . چون سر برداشتند حجاب از ايشان زايل گرديد . پس بودند كه نظر مىكردند به سوى مواضع و منازل خود از بهشت ، و آن بزرگوار به ايشان مىفرمود : آن منزل تو مىباشد اى فلان و آن قصر تو مىباشد اى فلان و آن حوريه ، زوجهء تو مىباشد اى فلان . پس بودند آن جماعت پس از اين مكاشفه و معاينه كه به روى خود و سينهء خود ، رو به شمشيرها و نيزهها مىرفتند تا آنكه به منزل و مأواى خود در بهشت و اصل گرديدند » « 2 » .
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات ، ص 403 و 404 ، جزء هشتم ، باب 13 ، ح 3 .
( 2 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 847 و 848 ، نوادر معجزات ، ح 62 .