و به روايت ديگر فرمود : « چون قائم عليه السّلام قيام كند و داخل كوفه شود خداوند عالم از پشت كوفه هفتاد هزار صديق برانگيزاند كه او را يارى كنند ، و ممالك عراق را به اهلش كه آن هفتاد هزار نفرند رد كند ، و در هر سالى دو بار عطا كند و در هر ماه دو بار رزق دهد ، و مردم را به غنا و ثروت يكسان كند ؛ حتى آنكه كسى محتاج نماند كه قبول زكات كند ، و اموال دنيا كه در زير زمين يا روى آن باشد در نزد آن حضرت جمع شود . پس به مردم فرمايد كه : بياييد به سوى آن اموالى كه از براى آنها خون حرام مىريختيد و قطع ارحام مىگرديد . پس چنان عطايى به مردم كند كه كسى نكرده باشد » « 1 » .
به روايت " ابن مسكان " ، [ حضرت فرمود ] : « اگر در زمان قائم عليه السّلام مؤمنى در مشرق باشد برادر دينى خود را در مغرب خواهد ديد » « 2 » .
و به روايت ديگر فرمود كه : « قائم عليه السّلام بر اسبى پيشانى سفيد سوار شود و آن اسب به نوعى مىجهد در زير آن حضرت كه شهرى نماند مگر اينكه نور پيشانى آن اسب بر اهل آن بتابد و اين خود آيتى شود از آيات آن جناب » « 3 » .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 390 و 391 ، ذيل حديث 212 .
( 2 ) . همان ، ح 213 .
( 3 ) . همان ، ح 214 .