تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 604

مساهمون:

ص٦٠٤
مفضّل گويد كه به آن حضرت عرض كردم : معنى مجادله چيست ؟ فرمود : اين است كه مىگويند : قائم عليه السّلام كى متولد شده و كدام شخص او را ديده و در كدام مكان است و كى ظهور خواهد كرد ، و همه اين سخنان از راه تعجيل و شتاب باشد در امر خدا ، و از باب شك و مداخله در امر قضا مىباشند ، و ايشان كسانى باشند كه در دنيا زيانكارند و بدترين عاقبت ، كار كافران باشد . عرض كردم : آيا از براى ظهور او وقت معيّن نمىباشد ؟ فرمود : يا مفضّل ، من از براى آن ، وقت معيّن نمىكنم و براى آن تعيين وقت نمىشود . زيرا كه هركس از براى مهدى عليه السّلام ما تعيين وقت نمايد ، در علم خدا شركت نموده و ادعاى اطلاع بر سرّ خدا نموده . تا آنكه مفضّل عرض كرد : اى مولاى من ، ابتداى ظهور مهدى عليه السّلام چگونه مىشود ؟ فرمود : يا مفضّل ، با اشتباه حال ، ظهور مىكند تا امرش آشكار مىشود بعد از ظهور . ذكرش در ميان خلايق بلند مىگردد و امرش ظاهر شود و منادى به نام و كنيه و نسبش ندا مىكند ، و ذكر نام و كنيه و نسبش در لسان حق و باطل و موافق و مخالف بسيار مىشود تا آنكه به سبب شناختن ايشان آن حضرت را ، حجّت بر ايشان تمام گردد ، و علاوه بر آنكه ما اينها را براى مردم نقل كرده‌ايم و نشان داده‌ايم و نام و نسب و كنيه‌اش را بيان نموده‌ايم و گفته‌ايم كه نام و كنيه او نام و كنيه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىباشد . اينها را همه گفته‌ايم تا آنكه مردم نگويند : ما نام و كنيه و نسب او را نشناختيم . به‌خدا قسم ياد مىكنم كه امر او با ذكر نام و نسب و كنيه‌اش در زبان‌هاى ايشان واضح و آشكار خواهد گرديد ، به‌طورى كه بعضى از ايشان از براى بعض ديگر ذكر كنند همه آنها را ، براى آن‌كه حجّت بر ايشان تمام گردد . بعد از آن خداى تعالى او را ظاهر گرداند ؛ چنان‌كه فرموده :
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 1 » . مفضّل عرض كرد : اى مولاى من ، تأويل قول خدا
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 2 » چيست ؟ فرمود : آن معنى قول خداست كه مىفرمايد :
وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ
« 3 » ؛ به‌خدا قسم اى مفضّل ، در آن زمان اختلاف ملت‌ها و
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 33 : « او كسى است كه رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد ، تا آن را بر همهء آيين‌ها غالب گرداند ، هرچند مشركان كراهت داشته باشد » . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . سورهء انفال : آيهء 39 : « مقاتله كنيد با كافران تا آنكه فتنهء ديگر واقع نشود و همهء دين براى خدا باشد » .