تسليم بنى اميه ؛ آنها را تسليم نمايند . پس قائم عليه السّلام از خزينههاى ايشان - با آنكه خود به آنها داناتر باشد - پرسد و ايشان گويند :
يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ .
پس خدا مىفرمايد :
فَما زالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ
« 1 » ؛ يعنى : پس سخن ايشان هميشه تا اين باشد ، تا آنكه ايشان را به شمشير قائم عليه السّلام دريده و خاموش گردانيم » « 2 » .
و در روايت ديگر فرمود : « مهدى عليه السّلام سفيانى را در شهر حيره در زير درختى كه شاخه هايش دراز است منهزم كند » « 3 » .
و در روايت " بشر نبّال " [ حضرت ] صادق عليه السّلام فرمود : « قائم عليه السّلام در مدينه آن دو نفر را تر و تازه از قبر بيرون آورد و بسوزاند و خاكستر آنها را به باد دهد » « 4 » .
در روايت " اسحاق بن عمار " فرمود كه : « آنها را لعنت كند و به دار كشد . پس به پايين آورد و بسوزاند و خاكسترشان را به باد دهد ( و فرمود كه ) : چون قائم عليه السّلام خواهد كه ديوارى را كه در بالاى قبر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بنا شده خراب كند ، باد تند و صاعقه و رعد ظاهر شود و مردم او را از اثر آن كار ، گمان كرده متفرق شوند . پس آن حضرت خود كلنگ به دست گرفته بر آن ديوار زند . چون مردم اين بينند و مراجعت كنند . هركس سبقت گيرد در مراجعت در آن وقت ، افضل باشد » « 5 » .
[ حضرت ] على بن الحسين عليه السّلام در روايت " كابلى " فرمود : « چون قائم عليه السّلام از مدينه بيرون رود ، به اجفر - كه نام آبى است در ميان فيد و خزيمه - رسد . اصحاب او را گرسنگى شديد عارض شود . پس براى ايشان از زمين ، ميوه روئيده شود كه از آن بخورند و توشه بردارند و به سوى قادسيه و كوفه روانه شوند ، و در وقتى كه مردم در كوفه جمع شوند و بر سفيانى بيعت كنند » « 6 » .
به روايت ديگر از [ حضرت ] صادق عليه السّلام : « قائم عليه السّلام مىآيد تا آنكه وارد نجف مىشود .
پس لشكر سفيانى از كوفه به جنگ آن حضرت بيرون آيد و آن حضرت ايشان را به حق و يارى خود دعوت كند . ايشان اجابت نكرده گويند : به مكان خود برگرد كه ما را به تو
هامش
( 1 ) . سوره انبياء ، آيه 14 و 15 .
( 2 ) . كافى ، ج 8 ، ص 51 و 52 ، ح 15 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 386 ، ح 199 .
( 4 ) . همان ، ح 200 .
( 5 ) . همان ، ح 201 .
( 6 ) . همان ، ح 204 .