گرديد و اجرت روز ، مقرّر داشت . لهذا روز را در بغداد بودم و شب را در كاظمين عليهما السّلام مراجعت مىنمودم تا آنكه چند روزى بر اين منوال گذشت .
روزى در اثناى مراجعت از بغداد بر درويشى عبورم افتاد كه با من همراهى نمود و باب ملاطفت گشود تا آنكه به مسجد مخروبهاى كه ما بين بغداد و كاظمين عليهما السّلام واقع بود رسيديم . آن درويش ، مذكور كرد كه : منزل من در اين مسجد است . امشب را در اينجا بمان .
چون اصرار نمود اجابت كردم و با او به آن مسجد رفتم . چند نفر ديگر را هم بر زىّ او در آن مسجد ديدم . پس از آن ، چند نفر ديگر هم مانند ايشان آمدند و هريك از ايشان چيزى از غذا با خود آورده بودند . بعد از نماز عشا يگانهوار بر گرد يكديگر برآمده ، آنچه داشتند در ميان گذاشتند و با يكديگر خوردند . حالت خوشى در ايشان مشاهده كردم از طاعت و عبادت و شببيدارى كه در اهل اين لباس گمان نبود .
من تا دو روز در آن مكان بر ايشان مهمان بودم . چون روز سوم شد يكى از ايشان از بيرون آمده به من گفت كه : زوّار از كاظمين عليهما السّلام بيرون آمده به كربلا مىروند . تو هم با ايشان برو . من هم بيرون آمده ملحق به زوّار شده به كربلا آمدم و بعد از آنكه چند روزى را صرف عبادت و زيارت كرده با خود گفتم كه : من بايد حسب الحكم در اين مكان مقيم باشم و صنعت نجارى هم كه دارم . بايد دكانى گرفته [ تا ] مانند ساير مجاورين امر معاد و معاش خود ، هردو را مراعات كرده باشم . لهذا از براى اجارهء دكانى كه مناسب اين كار بود به نزد شيخ جليل " شيخ عبد الحسين طهرانى " رفتم در آنوقت كه مشغول اصلاح و مرمّت ، تعمير صحن مطهّر بود . چون از تفصيل حال مطّلع گرديد ، فرمود كه : الحال اصلح آن است كه سركارى عمّال و كاركنان صحن كنى و روزى فلان قدر اجرت بگيرى تا آنكه اسباب و آلاتى كه در اين كار در كار است تدبير نمايى . بعد از آن هرطور صلاح دانى چنان كنى . من هم حسب الامر او ، در اين روزها به سر كار عمّال صحن اشتغال دارم .
بعد از آن ، نام اصلى خود و نام پدر و برادران و آن قريه كه مسكن ايشان است ذكر نمود و گفت : زن و مال و اولاد هم دارم و اكثر اهل اروميه ما را مىشناسند و زوّار اروميه هم هرسال لابد به اين اماكن مقدّس مىآيند . هركس مىخواهد برود و بپرسد . اينجا هم طمع و حاجت به كسى ندارم و در صنعت خود هم بهطورى هستم كه از عهدهء مخارج ده سر عيال
دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 475
مساهمون: محمود بن جعفر عراقى ميثمى
ص٤٧٥