تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
مىدرخشيد . پس به سجده افتاد . بعد از آن سر برداشته مىگفت :
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ * إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ
« 1 » » « 2 » . و از " احمد بن حسن بن احمد بن اسحاق " روايت كرده كه « گفت : در وقت ولادت خلف صالح ، از امام حسن عسكرى عليه السّلام به جدم " احمد بن اسحاق قمى " مكتوبى رسيد كه به خط خود نوشته بود : متولد گرديد مرا مولودى . او را كتمان بكن . اين امر را اظهار نكرديم مگر به اقارب و دوستان خود و اعلام تو را دوست داشتيم تا خدا تو را به سبب آن شاد گرداند چنان‌كه ما را شاد نمود » « 3 » . و از " حسن بن حسين علوى " روايت كرده كه « گفت : داخل شديم به خدمت امام حسن عسكرى عليه السّلام در " سرّ من رأى " و او را به ولادت قائم تهنيت گفتيم » « 4 » . و از " عقيد " روايت كرده كه گفت : متولد شد ولى اللّه ، حجة بن الحسن بن على بن محمّد بن على بن موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب - صلوات اللّه عليهم اجمعين - سال دويست و پنجاه و چهار در شب جمعه از ماه رمضان . كنيه‌اش ابو القاسم ، بعضى گويند ابو جعفر ؛ لقبش مهدى ؛ اوست حجت خدا در روى زمين بر جميع خلايق . مادرش " صيقل " ، جاريه‌اى است . مولدش " سرّ من رأى " ، در محله " رصافه " ، و مردم در ولادتش اختلاف كرده‌اند . بعضى اظهار مىكنند و بعضى كتمان و بعضى ذكر خبرش منع كرده‌اند و بعضى ديگر اظهار مىنمايند » « 5 » . و از " حسن بن حسين علوى " روايت كرده كه « در " سر من رأى " داخل شدم بر حضرت عسكرى عليه السّلام و او را بر ولادت صاحب الزمان تهنيت گفتم » « 6 » . و نيز روايت كرده‌اند از " حنظلة بن زكريا " ، او گفت : « خبر داد به من " احمد بن بلال بن داود كاتب " ، كه از جمله اهل سنّت و نواصب اهل بيت عليهم السّلام بود ، و اظهار نصب عداوت
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 18 و 19 . ( 2 ) . كمال الدين ، ج 2 ، ص 433 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 16 . ( 3 ) . همان ، ص 434 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 16 . ( 4 ) . همان . ( 5 ) . همان ، ص 474 و 475 ؛ در بحار الانوار ، ج 51 ، ص 16 و 17 ؛ بعضى از كلمات حديث ساقط شده است . ( 6 ) . غيبت شيخ طوسى ، ص 230 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 17 .