و از " ابو جعفر " ، پسر برادر " احمد بن اسحاق " روايت كرده كه او گفت : « در قم منجمى بود يهودى كه در علم نجوم و حساب به حداقت مشهور بود ، " احمد بن اسحاق " او را احضار نمود و به او فرمود كه : مولودى در فلان وقت به عرصهء وجود آمده . تولد او را بگير و زايجهاى « 1 » به جهت او درست كن .
آن منجم بعد از نظر به طالع ، به " احمد بن اسحاق " گفت : كواكب دلالت ندارند بر اينكه مثل اين مولود از تو بهوجود آيد ، بلكه بايد از نبى يا از وصىّ نبىّ تولّد شود ؛ زيرا كه طالع بر آن دلالت كند [ كه ] اين مولود شرق و غرب عالم و دريا و صحرا و كوه و بيابان دنيا را مالك شود و در روى زمين كسى نماند مگر آنكه تابع دين او شود و به ولايتش اقرار نمايد « 2 » » .
مؤلف گويد : اخبار در باب ولادت بسيار است . به جهت اقتصار همينقدر اختصار شد .
هامش
( 1 ) . زايجه لوحهء مربع يا دائرهواريست كه براى نشان دادن مواضع ستارگان در فلك ساخته مىشود تا براى بدست آوردن حكم [ طالع ] مولد [ ولادت ، زايش ] و چيزهاى ديگر بدان بنگرند « لغتنامهء دهخدا » .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 23 .