مراعات حال او و صرفه و صلاح وى مىباشد كه مربوط به زمان حياتش است ؛ حال اگر سفيه براى بعد از فوتش وصيّتى بكند كه اموالش به مصرف خيرى برسد ، چون اين مسئله متضمّن ضررى به حال سفيه نبوده بلكه به نفع او و ديگران مىباشد ، لذا با عدول از قاعدهء كلّى ، چنين وصيتى مطابق قاعدهء استحسان صحيح خواهد بود .
ادلّهء حجّيّت استحسان :
براى حجّيّت استحسان به ادلّهء نقلى و عقلى استناد شده است .
الف ) دليل نقلى :
1 ) آيهء شريفهء
« وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ
- پيروى كنيد بهترين چيزى را كه به شما نازل شده است . « 1 » »
2 ) آيهء شريفهء :
« فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ
- بشارت ده بندگان مرا ، آنان كه تمام گفتارها را مىشنوند و بهترين آنها را پيروى مىكنند . « 2 » »
3 ) حديث ابن مسعود كه گفته است : « ما راه المسلمون حسنا فهو عند اللّه حسن - آنچه را كه مسلمانان نيك بشمارند نزد خداوند نيز پسنديده خواهد بود « 3 » . »
4 ) آيهء شريفهء :
ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ
- خداوند براى
هامش
( 1 ) سورهء زمر آيهء 55 .
( 2 ) سورهء زمر آيهء 18 .
( 3 ) المستصفى غزالى ج 1 ص 274 .