همانند قياس از مصاديق « اجتهاد به رأى » شناخته و آن را مردود دانستهاند .
ميرزاى قمى در كتاب قوانين در مورد استحسان چنين مىگويد : « و هو باطل لعدم الدّليل عليه ، و لانّه لا يفيد الظّن بكونه حكما شرعيا فى الحقيقه ، و لاجماع الإماميّة و اخبارهم » مرحوم ميرزا همان گونه كه ملاحظه مىكنيد ، به چهار دليل بطلان استحسان را اثبات مىنمايد : ( 1 ) عدم دليل ( 2 ) عدم افادهء ظن به حكم شرعى ( 3 ) اجماع بر بطلان ( 4 ) اخبار دال بر بطلان استحسان « 1 » .
بنابراين همانطوركه گفته شد ، استدلال به قياس و استحسان در فقه شيعه جائى نداشته و اين از مسلّمات فقه اماميه مىباشد و لذا خود را از بحث بيشتر فارغ مىدانيم .
هامش
( 1 ) قوانين الاصول جلد دوم مقصد چهارم .