[ تعريف عبادت ]
تعريف اوّل ( از شيخ انصارى )
مرحوم شيخ در تعريف « عبادت » مىگويد : عملى است كه أمر به آن تعلّق گرفته تا مكلّف بهواسطهء آن ، خداوند متعال را عبادت و پرستش كند .
تعريف دوم و سوم ( از محقّق قمى )
مرحوم محقّق قمى براى « عبادت » دو تعريف ذكر مىكند :
1 - عملى است كه صحّت آن ، متوقّف بر نيّت ( قصد قربت و قصد امتثال امر ) مىباشد .
2 - عملى است كه مصلحت دارد ولى يا مصلحتش ناشناخته است ( معلوم نيست كه چرا واجب شده ) و يا فى الجملة شناخته شده است امّا اينكه مصلحتش همين مقدار باشد كه مكلّف تحصيل كرده ، معلوم نيست ( يعنى انحصار مصلحت در همين مقدار ، نامشخّص است ، و لذا امكان دارد كه مصلحت بيش از اين مقدار باشد ) .
مثلا مصلحت در مورد « رمى جمرات » و يا « سعى بين صفا و مروه » ، ناشناخته است ، و در مورد « صلاة » اگرچه مصلحتش معلوم است ( زيرا الصلاة معراج المؤمن ، قربان كلّ تقى ، عمود الدين و . . . است ) ولى انحصار مصلحت در مقدار ، معلوم نيست ، به خلاف مصلحت در مورد توصّليات ( امور غير عبادى مانند : تطهير لباس نجس ) كه معلوم است .
ردّ تعريفهاى سهگانه
در ردّ تعاريف سهگانه دو بيان است كه يكى از مصنّف و ديگرى از صاحب فصول مىباشد .
بيان مصنّف
مصنّف در مقام ردّ هر سه تعريف مىگويد :
اگر عبادت ، يكى از سه معناى مذكور را داشته باشد ، امكان ندارد كه نهى به آن تعلّق بگيرد .