الدّاء و دللت على الدّواء . فانظر قيامك على نفسك .
و إن كانت لك يد عند إنسان فلا تفسدها بكثرة المنّ و الذّكر لها و لكن اتّبعها بأفضل منها ، فإنّ ذلك أجمل بك في أخلاقك و أوجب للثّواب في آخرتك . و عليك بالصّمت تعدّ حليما - جاهلا كنت أو عالما - فإنّ الصّمت زين لك عند العلماء و ستر لك عند الجهّال .
يا ابن جندب إنّ عيسى ابن مريم عليه السّلام قال لأصحابه : « أ رأيتم لو أنّ أحدكم مرّ بأخيه فرأى ثوبه قد انكشف عن بعض عورته أ كان كاشفا عنها كلّها أم يردّ عليها ما انكشف منها ؟ قالوا : بل نردّ عليها . قال : كلّا ، بل تكشفون عنها كلّها - فعرفوا أنّه مثل ضربه لهم - فقيل : يا روح اللّه و كيف ذلك ؟ قال : الرّجل منكم يطّلع على العورة من
شرح
درد را بيان داشته و به دارو راهنمايى كردهاند . پس بنگر چگونه نسبت به خود قيام و اقدام مىكنى .
اگر حقّى به گردن انسانى دارى ( و احسانى به او كردهاى ) با منّتگذارى بسيار و يادآورى آن تباهش مكن ، بلكه با احسانى بهتر آن را دنبال كن ( و بر آن بيفزا ) ، كه اين كار محاسن اخلاقى تو را زيباتر كند ، و در آخرت ثواب و پاداش تو را لازمتر سازد ، و بر تو باد به خموشى تا از بردباران به حساب آيى - چه نادان باشى و چه دانا - زيرا خموشى در محضر دانشمندان زيور تو است و نزد نادانان پوشش .
اى پسر جندب حضرت عيسى بن مريم عليه السّلام به ياران خود فرمود : آيا شما خود را چگونه مىبينيد اگر يكى از شما به برادر خود بگذرد و ببيند جامهاش از روى قسمتى از عورت او كنار رفته آيا جامهء او را از روى همهء عورتش كنار مىزند يا روى آن قسمت را مىپوشاند ؟
عرض كردند : بلكه آن قسمت را مىپوشانيم ، عيسى فرمود : نه هرگز ، بلكه همه را كنار مىزنيد و عورتش را نمايان مىكنيد ! - ياران دانستند كه اين سخن مثلى است براى آنها - و ازاينرو عرض شد :
اى روح خدا ، اين داستان چگونه است ؟ فرمود : مردى از شما از وضع داخلى و پنهان برادرش