إكرام الضّيف ، و رحمة المجهود و أصحاب البلاء ، و صلة الرّحم ، و حبّ المساكين و مجالستهم ، و التّواضع فإنّه من أفصل العبادة ، و قصّر الأمل ، و اذكر الموت ، و ازهد في الدّنيا فإنّك رهين موت و غرض بلاء و طريح سقم ، و اوصيك بخشية اللّه في سرّ أمرك و علانيتك ، و أنهاك عن التسرّع بالقول و الفعل ، و إذا عرض شيء من أمر الآخرة فابدأ به ، و إذا عرض شيء من أمر الدّنيا فتأنّه حتّى تصيب رشدك فيه ، و إيّاك و مواطن التّهمة و المجلس المظنون به السّوء ، فإنّ قرين السّوء يغرّ جليسه ، و كن للّه يا بنيّ عاملا ، و عن الخنى زجورا ، و بالمعروف آمرا ، و عن المنكر ناهيا و واخ الاخوان في اللّه ، و أحبّ الصالح لصلاحه ، و دار الفاسق عن دينك و ابغضه بقلبك ، و زايله بأعمالك لئلّا تكون مثله ، و إيّاك و الجلوس في الطّرقات ، ودع المماراة و مجاراة من لا عقل له و لا علم ، و اقتصد يا بنى في معيشتك ، و اقتصد
شرح
دوستى با مسكينان و همنشينى و فروتنى با آنان كه اين كار از بهترين عبادتها است .
آرزوى خود را كوتاه كن و مرگ را ياد كن ، و در دنيا زهد ورز كه براستى تو در گرو مرگ بوده و هدف آماج بلا و زمينخورده بيمارى هستى .
و تو را سفارش مىكنم به خشيت خداوند در كار پنهان و آشكارت ، و تو را باز مىدارم از شتابزدگى در گفتار و كردار ، و هرگاه چيزى از كار آخرت پيش آمد بدان اقدام كن ، ولى اگر كار دنيا بود درنگ كن تا رشد و صلاح خود را در آن كار دريابى ، و از جايگاههاى تهمتزا و مجلسى كه مورد بدگمانى است سخت پرهيز كن ، چون رفيق بد همنشين خود را فريب دهد .
و اى پسرم براى خدا كار كن و از بدزبانى و فحش جلوگير باش ، و به كار نيك دستور ده ، و از كار بد نهى كن ، و با برادران دينى خود در راه خدا برادرى كن ، و شخص صالح را بخاطر صلاح و شايستگيش دوست بدار ، و با كسى كه از نظر دين و آيين تو فاسق است در ظاهر مدارا كن ولى در دل او را مبغوض دار ، و در اعمال خود از او كنارهگيرى كرده و فاصله بگير تا همانند او نشوى ، و بپرهيز از نشستن در راهها و كوچهها ، و جدال كردن و درگيريهاى لفظى ، و بحثهاى علمى را با كسى كه عقل و دانشى ندارد يكسره رها كن .