لك باب المتاب ، و باب الاستعتاب ، فإذا ناديته سمع نداءك ، و إذا ناجيته علم نجواك ، فأفضيت إليه بحاجتك ، و أبثثته ذات نفسك ، و شكوت إليه همومك ، و استكشفته كروبك ، و استعنته على أمورك ، و سألته من خزائن رحمته ما لا يقدر على إعطائه غيره : من زيادة الأعمار ، و صحّة الأبدان ، و سعة الأرزاق .
ثمّ جعل فى يديك مفاتيح خزائنه ، بما أذن لك فيه من مسألته فمتى شئت استفتحت بالدّعاء أبواب نعمته ، و استمطرت شابيب رحمته ، فلا يقنطنّك إبطاء إجابته ، فإنّ العطيّة على قدر النيّة و ربّما أخّرت عنك الإجابة ليكون ذلك أعظم لأجر السّائل ، و أجزل لعطاء الامل ، و ربّما سألت الشئ فلا تؤتاه ، و أوتيت خيرا منه
شرح
و در توبه و بازگشت و عذرخواهى را به رويت گشود ، كه هرگاه صدايش زنى ، صدايت را بشنود ، و هرگاه آهسته با او به گفتگو پردازى گفتگوى آهستهات را داند ، پس حاجتت را به درگاه او برسانى ، و راز دلت را نزد او آشكار سازى ، و شكوهء غم و اندوهت را به پيشگاه او ببرى ، و رفع ناراحتىهايت را از او خواهى ، و در كارهاى خود از او كمك جويى ، و از خزينههايى رحمتش درخواست كنى چيزهايى را كه جز او كسى قدرت پرداخت و اعطاى آن را ندارد ، از قبيل زيادى عمر و سلامتى جسم و فراخى روزى .
سپس كليدهاى اين خزينهها را در دست تو نهاده به اينكه تو را در درخواست از خود اجازه فرموده ، كه هرگاه بخواهى درهاى نعمتش را به وسيلهء دعا بگشايى ، و فروريختن باران رحمتش را درخواست نمايى ، پس كندى از اجابت دعا تو را هيچگاه مأيوس نكند ، كه براستى بخشش به اندازهء نيّت است ( كه گاه نيّت خالص نبوده و در عدم اجابت اثر مىگذارد ) و گاهى است كه اجابت دعا به تأخير افتد تا پاداش درخواستكننده بزرگتر و بخشش براى اميدوار بيشتر باشد ( كه هر چه درخواست بيشتر باشد ، اجر و پاداش دعاكننده زيادتر شود و بيشتر مستحقّ عطا و بخشش گردد ) .
و گاهى است كه چيزى را درخواست كنى و آن را به تو ندهند ، اما بهتر از آن را در آيندهء دور يا نزديك به تو بدهند ، يا به خاطر چيزى كه وجود آن چيز براى تو بهتر است درخواست تو به