و اعلم أنّ أمامك عقبة كئودا ، المخفّ فيها أحسن حالا من المثقل ، و البطئ عليها أقبح حالا من المسرع ، و أنّ مهبطك بها لا محالة على جنّة أو على نار ، فارتد لنفسك قبل نزولك ، و وطّئ المنزل قبل حلولك ، فليس بعد الموت مستعتب ، و لا إلى الدّنيا منصرف .
و اعلم أنّ الّذى بيده خزائن السّموات و الأرض قد أذن لك فى الدّعاء و تكفّل لك بالإجابة ، و أمرك أن تسأله ليعطيك ، و تسترحمه ليرحمك ، و لم يجعل بينك و بينه من تحجبه عنك ، و لم يلجئك إلى من يشفع لك إليه ، و لم يمنعك إن أسأت من التّوبة ، و لم يعاجلك بالنّقمة ، و لم يفضحك حيث الفضيحة بك أولى ، و لم يشدّد عليك فى قبول الإنابة ، و لم يناقشك بالجريمة ، و لم يؤيسك من الرّحمة ، بل جعل نزوعك عن الذّنب حسنة ، و حسب سيّئتك واحدة ، و حسب حسنتك عشرا ، و فتح
شرح
و بدان كه در پيش روى تو ( و بر سر راهت ) گردنهاى بس دشوار و سخت وجود دارد كه سبكبار ( هنگام پيمودن و عبور از آن ) راحتتر از سنگينبار ، و كندرو بدحالتر از تندرو است و فرودگاه تو در آنجا يا بهشت است يا دوزخ ، پس براى چنين سرمنزلى پيش از فرود آمدن چارهاى كن ، و جايگاه خود را پيش از ورود آماده ساز ، كه پس از مرگ چارهاى نتوان كرد ، و به دنيا بازگشتى نيست .
و اين را بدان كه براستى آن خدايى كه خزينههاى آسمان و زمين در دست قدرت اوست تو را اجازهء دعا داده و اجابت آن را ضمانت كرده ، و به تو دستور داده از او درخواست كنى تا به تو عطا فرمايد ، و رحمتش را بخواهى تا تو را مورد رحمت خويش قرار دهد ، و كسى را ميان خود و ميان تو حجاب و مانع ( و دربان ) قرار نداده ، و تو را ناچار نكرده تا ( براى اجابت خواستهات ) نزد او كسى را شفيع قرار دهى .
و اگر بدى كردى تو را از توبه و بازگشت ( باز نداشته و ) منع نكرده ، و به كيفر ( گناه ) تو شتاب ننموده ، و رسوايت نكرده آنجا كه شايستهء رسوا شدن بودى و در پذيرفتن توبه و انابه بر تو سخت نگرفت ، و در بازپرداخت جريمه با تو مناقشه و سختگيرى نكرد ، و از رحمت خويش نوميدت نساخت ، بلكه همان جداشدنت را از گناه حسنه و كار نيك به حساب آورد ، و كار بد تو را يكى محسوب داشت ، ولى كار خوبت را ده برابر محسوب داشت .