بفرمود تا هركه در بند بود ، * بفرمانش آزاد كردند زود
جهانديده بعد از دو ركعت ( 1 ) نماز ، * به داور برآورد دست نياز :
كه اى بر فرازندهء آسمان ، * به جنگش گرفتى به صلحش بمان ( 2 )
ولى همچنان بر دعا داشت دست * كه شه ( 3 ) سر برآورد و بر پاى جست
چو طاووس كاو رشته در پا نديد ، * تو گفتى ز شادى بخواهد پريد
بفرمود گنجينهء گوهرش ( 4 ) ، * فشاندند در پاى و زر بر سرش
از آن جمله دامن بيفشاند و گفت : * حق ( 5 ) از بهر باطل ، نشايد نهفت
مرو ( 6 ) بر سر رشته بار دگر * مبادا كه ديگر كند رشته سر
چو بارى فتادى ، نگهدار پاى ، * كه يكبار ديگر نلغزد ز جاى
ز سعدى شنو كاين سخن راستست * نه هر بارى افتاده برخاستست
جهان اى پسر ، ملك جاويد نيست * ز دنيا وفادارى اميد نيست
نه ( 7 ) بر باد رفتى سحرگاه و شام ، * سرير سليمان عليه السلام ؟
. . . . . . . . . .
شرح
( 1 ) . دو ركعت نماز : نماز استحبابى كه براى درخواست حاجات ميخوانند و برحسب سنت دو ركعت است .
( 2 ) . بمان : بگذار .
( 3 ) . كه شه . . . : در نسخه ميرخانى ، كه رنجور افتاده بر پاى جست . مراد بيت اينست : آن پير پارسايى كه ولى حق و از اولياء خدا بود ، هنوز دست بر دعا داشت كه شاه سلامت خود را بازيافت و شادمانه بر پاى جست .
( 4 ) . گوهرش : ضمير « ش » مضاف اليه است . براى « در پاى » كه در مصراع دوم بيت آمده .
( 5 ) . حق از بهر باطل . . . : اشاره دارد به كريمه قرآنى« وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ » :« حق را به ناحق مياميزيد و حقيقت را كه ميدانيد نهفته مداريد » .
( 6 ) . مرو بر سررشته . . . : مراد اين است كه رشتهء كار ستمگرانه خود را از سر مگير كه اگر چنين كنى ، باشد كه بيمارى رشته باز سر كند .
( 7 ) . نه بر باد رفتى . . . . : اشاره دارد به آيات قرآنى كه حاكى از انقياد « باد » به حضرت سليمان بن داود است . شيخ اجل به كريمهء قرآنى مندرج در سورهء سبا اشاره دارد« وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ » .