تفسير اين آيه گفتهاند كه حق تعالى امرى را صفت ظهور مىدهد و يا بغرب خفا باز مىبرد .
جع : تبيان طوسى ، طبع ايران ، ج 2 ، ص 641 ، تفسير طبرى ، طبع مصر ، ج 27 ، ص 71 - 70 ، كشاف ، طبع مصر ، ج 2 ، ص 425 ، تفسير ابو الفتوح رازى ، طبع طهران ، ج 5 ، ص 210 ، تفسير امام فخر رازى ، ج 8 ، ص 28 - 26 ، حقائق التفسير از ابو عبد الرحمن سلمى ، نسخهى عكسى متعلق بكتابخانهى مركزى دانشگاه طهران ، لطايف الاشارات از ابو القاسم قشيرى ، نسخهى عكسى ، بيان السعادة ، طبع ايران ، ج 2 ، ص 135 ، 251 .
اندر اين ره مىتراش و مىخراش * تا دم آخر دمى فارغ مباش
تا دم آخر دمى آخر بود * كه عنايت با تو صاحب سر بود
هر چه مىكوشند اگر مرد و زن است * گوش و چشم شاه جان بر روزن است
دم آخر : نفس واپسين . شاه جان : بكنايت ، خداى تعالى .
بيت اول ناظر است بگفتهى حكيم نظامى گنجوى :
غافل منشين ورقى مىخراش * ور نتوانى قلمى مىتراش
مخزن الاسرار ، ص 25 بيت اخير ، ظاهرا ناظر است بمضمون آيهى شريفه :
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى
. ( پس پروردگار ايشان دعاى آنها را به اجابت رسانيد زيرا من آن خدايم كه عمل هيچ كار آورى را چه مرد و چه زن تباه نمىكنم . ) آل عمران ، آيهى 195 .
نسخهى موزهى قونيه ، نسخهى بدل : هر چه كوشد جان كه در مرد و زنست .
مطابق است با چاپ ليدن .
[ برون انداختن مرد تاجر طوطى را از قفس و پريدن طوطى مرده ]
بعد از آنش از قفس بيرون فگند * طوطيك پريد تا شاخ بلند