تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — صفحة 658

مساهمون:

ص٦٥٨
كه از مناقب افلاكى آورديم هم حاكى از اين رسم است . نيز جع : فتاواى ابن تيميه ، طبع رياض ، ج 11 ، ص 542 ، 546 ، 550 ، اوراد الاحباب ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 256 - 254 .
تو چه دانى قدر آب ديده‌گان * عاشق نانى تو چون ناديدگان
گر تو اين انبان ز نان خالى كنى * پر ز گوهرهاى اجلالى كنى
طفل جان از شير شيطان باز كن * بعد از آنش با ملك انباز كن
تا تو تاريك و ملول و تيره‌اى * دان كه با ديو لعين همشيره‌اى
انبان : كيسه‌ى بزرگى كه زاد سفر و ديگر چيزها در آن ريزند ، مجازا ، معده و شكم . شير شيطان : بكنايت ، لذات نفسانى و شهوت خصوصا ، هر چه براى حظ نفس خورند يا پوشند يا كنند . همشيره : دو تن كه با هم از يك پستان شير خورند . هاء مختفى درين تركيب از آن جنس است كه گاهى در آخر صفات مىآيد مانند : روانه ، شادمانه ، همسرايه . و براى تانيث نيست چنان كه ممكن است بعضى تصور كنند :
ظاهرا همشيره‌ى انگور بوده در ازل * آب حيوان كو كفيل عمر جاويدان شده
سلمان ساوجى ، آنندراج گرسنگى و جوع ، نزد صوفيان يكى از اركان مجاهده و رياضت است ، محمد غزالى احاديث بسيار از گفته‌ى حضرت رسول ( ص ) و اقوال متعدد از طريق صوفيان نقل كرده است ، همچنين ده فايده براى گرسنگى بر شمرده كه اهم آنها سلامت مزاج و آمادگى ذهن براى تفكر است . سهل بن عبد الله تسترى از مشايخ بزرگ صوفيه در اين رياضت ، سخت