تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — صفحة 631

مساهمون:

ص٦٣١
بس مرغ ضعيف پر شكسته * خرطوم هزار پيل خسته
ديوان ، ب 35434
زلت او به ز طاعت نزد حق * پيش كفرش جمله ايمانها خلق
زلت : لغزش و در رفتن پا بهنگام حركت بواسطه‌ى تصادف با چيزى صيقلى و ليز و لغزان ، اشتباه و غلطى نادانسته كه در فكر حاصل شود ، در اصطلاح شرع ، آنست كه مكلف بهنگام اداء عملى مشروع ، در كارى خلاف شرع افتد ، گناه صغيره‌اى كه بدون قصد و عمد باشد . كفر : خلاف ايمان است تا ايمان را چگونه تفسير كنند ، اگر بگوييم كه ايمان ، بر زبان آوردن شهادتين ( أشهد ان لا إله الا اللَّه و ان محمدا رسول اللَّه ) است ، كفر ، ناگفتن آن خواهد بود و اگر ايمان را عبارت از معرفت خدا و اعتقاد بنبوت پيمبر ( ص ) و معاد بگيريم ، كفر ، اعتقاد نداشتن ، بدين امور است و اگر مجموع اعتقاد و شهادت و اداء اعمال دينى باشد با عدم هر يك از اين سه امر ، كفر حاصل است . جع : كشاف اصطلاحات الفنون در ذيل : كفر . خلق : كهنه و ژنده ، مجازا بىارزش و خوار مايه ، رسوا . اكنون گوييم كه اعمال عبادى و حركات بدنى كه به حكم شرع واجب مىشود ، در نظر صوفيان هر يك ، رازى در خود نهفته دارد و متضمن حكمتى است كه نفس بايد بدان متحقق گردد و مقصود اصلى شريعت گزار ، آن راز و حكمت پنهانى است و الا صورت آن اعمال بدون آن مغز و سر مانند سائر اعمال و حركتهاى بدنى است ، بحسب مثال حركات ورزشى و نماز يا رياضتهاى نامشروع و روزه در اول شوال و يا گرسنگى كشيدن و امساك از خوردنى و نوشيدنى براى صرفه جويى و يا لاغر كردن بدن كه به صورت مانند اعمال