درد ديانت ما نمىخورد . لذاست كه معصوم عليه السّلام مىفرمايد : « ويل لأطفال آخر الزّمان من آبائهم » « 1 » واى به حال بچههاى آخر الزّمان از پدران آنها . عرض كردند : پدران كافر آنها ؟
فرمودند : نه بلكه پدران مسلمان آنها ! دقت كنيد بالاتر مصيبت ما اين است كه فرزندانى كه براى رشد و پرورش آنها از همه چيز خود صرفنظر كرديم و دنيا و آخرت خود را فداى آنها نموديم ، فردا بزرگترين خصم ما همين فرزندان ما هستند . اگر خوب انديشه كنيم خواهيم فهميد كه ما دنيا هم نداريم تا چه رسد به آخرت . براى اينكه قانون مقدّس پيغمبر محترم اسلام را زير پا گذاشتيم و قانون لامذهبى را بر آن ترجيح مىدهيم . بى جهت نبود كه صديقه كبرى مادرم فاطمه زهرا عليها السّلام در جواب زنهاى مهاجر و انصار كه پس از صدمات وارده به پاره تن پيغمبر ، به عيادت او آمدند و سئوال مىكنند : اى دختر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله چگونه شب را به روز آوردى ؟ شكايت از بىوفايى مردان آنها فرمود ؛ زيرا مىدانست با آن كثرت آرايى كه حق ثابت پسر عمّش را غصب كردند اين قانون بى عدالتى و حقكشى ، براى هميشه تا ظهور فرزندش مهدى در ميان امتان پدرش حكم فرماست . لذاست كه به زنها فرمود : چرا على را نخواستند به خدا از تيزى شمشير او و بيم و هراس نداشتن او از مرگ و پايمال نمودن شجاعان و صدمه حملات او در معركههاى حرب و غضب او را در راه خدا ديده بودند كه به خاك مذّلت ماليده باد دماغهاى جماعتى كه گمان مىكنند نيكوكارند و حال آنكه مفسد و بدكارند و لكن نمىدانند . آيا كسىكه ديگران را بهسوى حق هدايت كند سزاوارتر است كه پيروى شود يا آنكس كه خود راه هدايت نيافته ، جز آنكه ديگرى او را به راه بدارد ؟ چه شده است شما را ؟ بهجان خودم سوگند امروز اين كردار شما آبستن است . پس صبر كنيد آن مقدار كه زمان حمل منقضى شود و هنگام نتاج فرا رسد . آنگاه بدوشيد به مقدارى كه ظرفهاى بزرگ و عميق مملو از خون تازه شود و زهر مهلك و كشندهء در آن . در آن وقت زيانكاران اهل ضلالت و بطالت را خواهند دانست آنان كه بعد از اين به عرصه وجود آيند عاقبت آنچه را پيشينيان تأسيس كردند . پس از آن با طيب خاطر از دنياى خود ، دست طمع برداريد و با اطمينان دل آماده فتنه و بلا باشيد . مسرور و فرحناك شويد به مژده شمشير برنده و سطوت جابرين ظلمكننده و هر جى عام و فروگيرنده و غلبه و استيلايى از
هامش
( 1 ) . « مستدرك الوسائل » 15 / 164 .