ده درخت در بهشت كه داراى انواع ميوهها باشد . اگر با آن وصفى كه آن درختها در خوبى طعم و اختلاف در خوراك و خوشبويى دارد ، در دنيا ظاهر شود همچنانكه فرموده وقتى رطب نزد مؤمن است هرگاه از آن تناول كرد ، بهخودى خود نقل مىشود به انجير .
همين كه از او استفاده برد ، برمىگردد انار مىشود . همچنان به هر ميوه كه ميل مؤمن باشد تبديل مىشود . اگر يكى از آن درختها به دنيا بيايد و بناى فروش آن بشود گمان مىكنى سلاطين چه مبلغ حاضر مىشوند در بهاى آن مىدهند چون بدانند محتاج به آب دادن و رسيدگى و چيدن نيست . بعلاوه اگر به آنها بگويند : ده هزار سال باقى مىماند و حال اينكه دائمى است .
ايضا در وصف لباس اهل بهشت
قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله « لو أنّ ثوبا من ثياب أهل الجنّة ألقي إلى أهل الدّنيا ، لم تحتمله أبصارهم و لما توامن شهوة النّظر إليه . فإذا كان هذا حال الثوّب فما ظنّك بلابسه « 1 »
ترجمه : فرمود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله : اگر يك جامه از جامهاى اهل بهشت در دنيا آويخته شود ، قدرت ندارد چشمها ديدن آن را علاوه نظركنندگان به او از خوشى مىميرند .
فكر كنيد وقتى ديدن جامه بهشتيان چنين باشد ، چگونه است ديدن پوشندگان آن .
چنانچه فرمايش مولا امير المؤمنين اشاره به همين است ؛ مىفرمايد : اگر به چشم قلب نظر كنى به آن چيزها كه براى تو تعريف كردهاند از نعم بهشتى ، هر آينه روح از بدنت مفارقت مىكند ؛ براى اينكه زودتر به آن نعمتها برسى . از اين مجلس كه برمىخيزى ؛ مجاورت أهل قبور را اختيار مىكنى ؛ يعنى آرزو مىكنى زودتر مرگت برسد .
ايضا فى عدّة الداعى حديث قدسى فى الوحى القديم : أعددت لعبادي ما لا عين رأت و لا أذن سمعت و لا خطر على قلب بشر . « 2 »
ترجمه : خداوند تعالى در وحى قديم فرمود : مهيا كردم براى بندگانم در آخرت نعمتهايى كه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و بهخاطر بشرى خطور نكرده .
حال اى انسان ! اگر شايق به اين نعمتها هستى ، دنيا را ترك كن و بدانكه ترك دنيا به منزله مهريّه آخرت است ؛ زيرا مثل دنيا و آخرت مثل دو هوو است ، هر چند بكوشى يكى را
هامش
( 1 ) . عدة الداعى ص 134 .
( 2 ) . عدة الداعى ص 135 .