قضيه برادرزاده عبد اللّه طاهر ذو اليمينين بن الحسن كه اعدل سلاطين طاهريه بوده
علامه سبزوارى ملا محمد باقر ، در روضة الانوار مىنويسد كه :
روزى زنى آمد در خراسان نزد عبد اللّه طاهر و شكايت كرد از برادرزاده عبد اللّه كه والى هرات بود و گفت : من منزلى داشتم كه از پدرانم به من ارث رسيده بود . برادرزاده تو مقابل خانه من ميدانى ساخته و منزل مرا به بهاء خواست ، ندادم . بدون اجازه و رضايت من ، خانه مرا خراب و ويران ساخت و داخل ميدان كرد . آمدهام نزد تو كه داد مرا بگيرى .
عبد اللّه بن طاهر فورا سوار شد و رفت به هرات و به يكى از خواص خود امر كرد كه آن زن را به راحتى به هرات برساند .
چون امير عبد اللّه وارد هرات شد ، برادرزاده خود را طلبيد و گفت : من ترا بر سر مردم از بهر آن گماشتم كه ظلم نكنى و خانه كسى را خراب نكنى . براى چه به اين زن ظلم كردى ؟ عرض كرد : ظلم به او نكردهام بهاى خانه او را نزد امينى سپردهام .
سلطان فرمود : عذر تو از گناه تو بيشتر است ، مگر نشنيدى كه فرمودهاند : « لا يحلّ مال امرئ مسلم إلّا بطيب نفسه » « 1 » پس امر فرمود تا خانه آن زن را بسازند و همه روزه برادر زادهاش در آن خانه عملگى كند تا خانه ساخته شود و او هم حسبالامر سلطان عمل كرد .
اى مؤمنين و مردمى كه دعوى مىكنيد ما محمدى هستيم و منتظر ظهور فرزندش امام زمان هستيم و اهل نماز و روزه مىباشيم ! آيا اين فرمايش امام زمان را چه مىكنيد كه مىفرمايد : جايز نيست تصرّف در املاك غير مگر به رضايت آنها . و بدون رضايت صاحبان املاك ، تصرف در ملك آنها كرده و مىكنيد و قانون لامذهبى را بر قانون رسول خدا و فرزندش ولى عصر ، ترجيح مىدهيد و براى راحتى خود تقاضاى خيابانكشى مىكنيد تا به آسانى با ماشين بمنزلهاى خود برسيد ؛ در نتيجه عدهاى را بىخانمان ميكنيد . انتظار عذابهاى گوناگون داشته باشيد و بالاخره بهراحتى كه در نظر داريد ، نخواهيد رسيد .
هامش
( 1 ) . نهج الحق ص 493 .