صادق عليه السّلام را « طهّر باليقين و التّقوى قلبك » پاك نما به يقين و تقوى قلب خود را . زيرا كه يقين تقوى مىآورد و تقوى نمىباشد مگر به توبه ، وقتى كه اين معنى درست شد و فهميدى توبه اهمّ است از طهارت در نماز ، بايد شناخته شود حقيقت توبه ، توبهء برگشت از غير خدا به خدا . مىخواهى بگو برگشت از مكروه به رضاى خدا ، مىخواهى بگو برگشت از ظلمت به نور . مىخواهى بگو برگشت از شقاوت به سعادت . مىخواهى بگو برگشت از معصيت به طاعت .
شب يازدهم عاشورا
متاب امشب اى مه كه اين بزمگاه * ندارد دگر احتياجى به ماه
زهر سوى مه پارهاى تابناك * درخشد چو خورشيد بر روى خاك
به هر گوشه شمعى برافروخته * زهر شعله پروانهها سوخته
همه جرعهنوشان بزم الَست * تهى كرده پيمانه افتاده مست
به پايان رسانيده پيمان خويش * همه چشم پوشيده از جان خويش
نه تنها ز جان بلكه از هر چه هست * بجز دوست يكباره شستند دست
كنون شه در اين بزم پر شور و ساز * سراپا بود گرم راز و نياز
به دامان معشوق آويخته * گل و لاله بر مَقدَمش ريخته
زمين را به سرو و گل آراسته * به نحوى كه معشوق خود خواسته
دگر تا جهان هست بزمى چنين * نبيند به خود آسمان و زمين
شب يازدهم عاشورا
متاب امشب اينگونه اى نور ماه * بر اين جسم مجروح و عريان شاه
فلك شمع خود را تو خاموش كن * جهان را در اين غم سيهپوش كن
بپوشان تو امشب رخ ماه را * مگر ساربان گم كند راه را
مبادا كه از بهر انگشترى * به غمها فزايد غم ديگرى
ايضا اشعار شب يازدهم عاشورا
نكوتر بتاب امشب اى روى ماه * كه روشن كنى روى اين بزمگاه