تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 305

مساهمون:

ص٣٠٥
بسم اللّه الرحمن الرحيم

رسالهء مجديّه در حقيقت مهمانى خداوند و آداب مهمان و كيفيت نوافل و ادعيهء غير معروفهء شهر رمضان المبارك

الحمد للّه ولىّ الفضل و الانعام و على نبيّه محمّد و آله أفضل الصّلوة و السّلام . و بعد كمترين بندگان حضرت احديّت و اقلّ خادمان اخبار اهل بيت نبوت خدمت بندگان ايمانى - وفّقهم اللّه لمراضيه - معروض مىدارد كه : مكرّر به‌خاطر مىرسد آن‌كه كيفيت نوافل شهر رمضان و مقدارى از دعاهاى مختصر اين ماه را كه به سندهاى معتبره از ائمهء اطهار عليهم السّلام روايت نموده‌ام و مرحوم علامه مجلسى - اعلى اللّه مقامه - در كتاب كثير البركات « زاد المعاد » آن را نقل نفرموده و بدين سبب اكثر برادران فارسىزبان از فوز به آن محروم مانده در رسالهء مختصرى جمع نمايم تا از آن ، مؤمنين بهره برند و شايد به دعاى خيرى از اين گناهكار يادى نمايند و لكن حوادث روزگار مانع وصول به اين مقصود بود تا آن‌كه در ليلهء مباركهء سيزدهم ماه رجب از سنهء 1341 كه على المشهور شب ولادت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و اوّل ليالى البيض بود دفعة واردات قلبيّه كه اميدوارم از اشارات غيبيّه باشد حقير را وادار به شروع اين رساله نمود . با اين‌كه نه حال مساعد بود و نه زمان موافق و همان وارد قلبى اشاره فرمود كه اولا معناى مهمانى نمودن خداوند تعالى مر بندگان خود را در اين ماه شريف و آداب و شرائط مهمان را بيان نمايم و آنچه از اسرار و معارف متعلقه به آن‌كه از كتاب خدا و اخبار اهل بيت عليهم السّلام استفاده توان كرد كه غالب افهام بتواند درك نمايد ، به بيان واضح مقدمهء رساله قرار دهم ، تا آن‌كه اعمال مؤمنين از روى علم باشد و از فوائد معنويهء اين ماه محروم نمانند ؛ چه عمل بدون علم فائده نخواهد داشت و ثمره نخواهد داد و من اللّه التّوفيق . حضرت رسول اكرم و حبيب اعظم صلّى اللّه عليه و آله در خطبهء معروفهء آخر جمعه شعبان در وصف ماه رمضان مىفرمايد : شهر دعيتم فيه الى ضيافة اللّه و جعلتم فيه من أهل كرامة اللّه ؛ يعنى ماه رمضان ماهى است كه خوانده شده‌ايد در آن به مهمانى خداى تعالى و قرار داده شده‌ايد از اهل كرامت خداوند . پس هر مؤمنى كه بخواهد از اين سفرهء گسترده و مرحمت محروم نماند بايد اولا قدر و عظمت اين مهمانى را بداند و حقيقت آن را بفهمد و آداب آن را مراعات كند و به‌قدر ممكن ميزبان را بشناسد و به‌صورت روزه اكتفا نكند و بر خوان سفرهء : و موائد المستطعمين معدّة ، با اولياء خدا زانو به زانو بنشيند و از انواع طعامهاى