عطائك و قد . امرتنى بدعائك صل على محمّد و آل محمّد و ارحمنى اذا اشتدّ الأنين و حظر علىّ العمل و انقطع منّى الأمل و افضيت الّى المنون و بكت علّى العيون و ودّعنى الأهل و الأحباب و حثّى علّى التّراب و نسى اسمى و بلى جسمى و انطمس ذكرى و هجر قبرى فلم يزرنى زائر و لم يذكرنى ذاكر و ظهرت منّى المآثم و استولت علىّ المظالم و طالت شكاية الخصوم و اتّصلت دعوة المظلوم اللهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و ارض خصومى عنّى بفضلك و احسانك و جد علىّ بعفوك و رضوانك الهى ذهبت ايّام لذّاتى و بقيت مآثمى و تبعتى قد أتيتك منيبا تائبا فلا تردّنى محروما و لا خائبا الّلهمّ آمن روعتى و اغفر زلّتى و تب علىّ
إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
. « 1 » و « 2 »
شعر
الهى توئى آگه از حال من * عيان است پيش تو احوال من
توئى از كرم دلنواز همه * به بىچارگى چارهساز همه
بود هركسى را اميدى به كس * اميد من از رحمت تست و بس
الهى به عزّت كه خوارم مكن * به جرم و گنه شرمسارم مكن
اگر طاعتم رد كنى يا قبول * من و دست و دامان آل رسول
پندها و خطابات به نفس از مرحوم حاج ميرزا جواد آقا رضوان اللّه عليه
و اذكرى يا نفس المصائب التّى اوردتها على نفسك ؛
اى نفس به ياد آور مصيبتهائى كه بر جان خود وارد آوردى . و لا يغرّنّك باللّه الغرور و لا يغرّنّك حلمه و اناته ؛ نگرفتن حق ترا بر معاصى و حلم حق تعالى و مهلت دادنش تو را مغرور نكند و فريب ندهد . فانّ حلمه و ان كان كثيرا و لكن أخذه أيضا شديد ! پس به درستى كه حلم خدا اگرچه زياد است گرفتن او نيز شديد است .
أما سمعت ما بلغ به عاقبة المغرورين بحلمه أما بلغك ما فعل بعاد ارم ذات العماد و ثمود الّذين جابوا الصّخر بالواد و فرعون ذى الأوتاد الّذين طغوا فى البلاد ؟
آيا نشنيدهاى عاقبت آنها كه به حلم و مهلت او فريب خوردند و هلاك شدند ؟ آيا به تو
هامش
( 1 ) - سوره بقره ( 2 ) ، آيهء 128 .
( 2 ) - « بحار الانوار » 84 / 286 .