تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣
را ندارد پس او زانى است ! « 1 » ايضا فرمود : كسىكه وجهى از غير به عنوان قرض گرفت نيت اداء آن را ندارد اين شخص سارق است . « 2 » و نيز رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود : كسىكه معطّر نمود خود را براى خدا ، روز قيامت مىآيد در حالىكه بوى او پاكيزه‌تر است از مشك و كسىكه معطّر نمود خود را براى غير خدا ، روز قيامت مىآيد در حالىكه بوى او متعفّن‌تر است از جيفه گنديده . « 3 » همهء اينها مجازات است بر حسب نيّت . فى « سفينة البحار » قال الجزرىّ فى معنى « الإسلام بدأ غريبا و سيعود غريبا كما كان فطوبى للغرباء » أي أنّه كان فى أوّل أمره كالغريب الوحيد الذى لا أهل له عنده لقلّة المسلمين يومئذ و سيعود غريبا كما كان أي يقلّ المسلمون فى آخر الزّمان فيصيرون كالغرباء فطوبى للغرباء » أي الجنة لأولئك المسلمين الّذين كانوا فى أول الاسلام و يكونون فى آخرة و إنّما خصّهم بها لصبرهم على أذى الكفار أوّلا و آخرا و لزومهم دين الاسلام . « 4 » [ در كتاب « سفينة البحار » در معنى حديث شريف : « الإسلام بدأ غريبا و سيعود غريبا كما كان فطوبى للغرباء » . از جزرى نقل مىكند : يعنى اول وقتىكه پيغمبر محترم مبعوث به رسالت شد اسلام مثل غريب ، تنها و بىكس بود و به‌واسطهء كمى مسلمين گويا اهلى براى او نبود و زود است به حالت غربت برمىگردد چنانچه در ابتداء غريب بود . يعنى مسلمين در آخرالزمان به حدّى كم مىشوند كه مانند شخص غريبى در بين جمعيتى . و اينكه در ذيل حديث فرمود : فطوبى للغرباء ؛ يعنى بهشت براى مسلمين است كه در صدر اسلام با آن كمى دينشان را حفظ كردند و اسلام را يارى كردند و همچنين براى مسلمين است كه در آخر الزمان با همه خوارى و ذلت و فشار دينشان را نگاه مىدارند و بر اذيّت و آزار جهّال و كفّار چه در صدر اسلام و چه در آخر الزّمان صبر و بردبارى مىكنند . ] در كتاب « جواهر السّنيّه فى احاديث القدسيّه » فرموده : خدا مىفرمايد : كسىكه بىوضو بوده وضو نگيرد به من جفا نموده و كسىكه بىوضو بود و وضو گرفت و دو ركعت نماز نخواند به من جفا كرده و كسىكه بىوضو بود وضو گرفت و دو ركعت نماز خواند و بعد از نماز مرا نخواند به من جفا كرده و كسىكه بىوضو بود و وضو گرفت و دو ركعت نماز
هامش
( 1 ) - همان . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - « سفينة البحار » ، 3 / 773 .
گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 183 | حسين فاطمى